11 momenten in ons gezin waar mijn mamahart van smelt

  • door Mama

Mijn leven als mama bestaat uit van die heerlijke momenten en gebeurtenissen, die op zich klein en vluchtig zijn, maar die tegelijk mijn hart zo groot maken... 

  1.  Kleine aapjes die in mijn armen kruipen waardoor ik hun geur helemaal kan opsnuiven.
  2.  Wanneer ons kleinste manneke me een beetje verontwaardigd aankijkt en zegt: “Neen, papa handje geven!”. Dan smelt ik helemaal. Geweldig hoe ze elkaar vinden.
  3.  Wanneer ze ’s ochtends vroeg komen vragen om beneden te gaan spelen en helemaal zelfstandig de meest prachtige knutselwerkjes maken.
  4.  Kleine mannekes die om 5u45 ’s ochtends heel erg enthousiast aan mijn bed staan met een goed afgesproken plan: “Mamie, we hebben zo en zin in een ijsje, toe, toe mamie, mag het??”. Hersenen waren nog niet klaar voor vragen van dit niveau. Gelukkig was een chocomelkje ook goed.
  5.  5u55 komt er eentje al fluisterend binnen “ik kom je gewoon stilletjes een kusje geven mama”. Goeiemorgen :-)
  6. Mijn mademoiselle die opeens, uit het niets, ’s avonds begint te fluisteren “en je weet het eh mama, als iemand zegt dat die mama nog liever is, dan ben jij toch nog altijd de liefste”. Dit fluistert ze een jaar lang, voor ze inslaapt, tot ze het deze week heeft vervangen door “I love you mama, bedankt dat je er bent”. Dat is dan de 2.0 versie ;)
  7.  Kleine mannekes die uit het niets op me afgelopen komen en roepen “MAMIEHIE, KUSJEHEU!”
  8.  In de stad spreekt mijn vierjarig manneke een toevallige voorbijganger aan: “kom eens kijken! Dit is de fiets van mijn lieve mama”. *smelt*
  9.  Hoe mijn kindjes elkaar troosten.
  10. Het is pijnlijk wanneer mijn dochter van zeven na een bewogen dagje huilt als ik ’s avonds moet vertrekken. Maar dan komt mijn kleinste manneke van drie jaar haar achterna, hij legt zijn armpje rond haar, probeert haar blik te vangen en zegt zachtjes: “Mama komt straks terug hoor”. Ze knuffelen en zwaaien mij samen uit.
  11. Kleine broer is aan het huilen op de zetel, grote zus gaat naast hem zitten en zegt heel erg rustig “het is niet erg, mama is even de was aan het doen, papa is aan het bellen maar ik ben bij jou”.