8 herkenbare ‘Isn’t it ironic’-momenten voor iedereen die maar moeilijk zwanger wordt

  • door Mama

Voor Line was het zwanger worden van haar eerste lang geen sinecure. Dit zijn haar 8 herkenbare bevindingen. 

Op half jaar tijd maar twee keer eisprong

Ons verhaal begon op ons huwelijk in 2013. Omwille van praktische redenen (wie wil er nu een bezoek van Moeder Natuur op haar huwelijksfeest?) stopte ik pas met de pil de dag van ons trouwfeest zelf. Achteraf bekeken een belachelijke zet: mijn eerste cyclus na de pilstop duurde 60 dagen en toen de tweede 100 dagen duurde, had ik er zo wel een beetje genoeg van. We waren bijna een half jaar verder en ik had slechts twee cyclussen gehad, twee eisprongen dus, en slechts twee kansen om zwanger te worden. Ik vond dit niet meer zo tof en maakte een afspraak bij de gynaecoloog.

PCO ofwel: luie eierstokken

Daar kreeg ik te horen dat ik een PCO-achtig syndroom heb. Geen hormonale afwijkingen in het bloed, maar vooral de typische luie eierstokken. Op echo zien die eruit als parelkettingen (Puntjes voor het ego: zelfs mijn eierstokken zijn superclassy of zo?). Ze stelde voor om te starten met Clomid. Dit medicijn doet de hypofyse geloven dat er een tekort is aan Follikel Stimulerend Hormoon (FSH), waardoor het er massa’s van gaat produceren. Met als ultieme doel: eitjes doen uitrijpen.

By the way: uiteraard hadden we intussen de zwemmertjes van mijn man reeds laten controleren: die waren prima in orde!

Het Clomid-verhaal leek voor mij zo geen succes. Aan de maximale dosis had ik nog steeds relatief lange cyclussen (meer dan 30 dagen) en was ik een emotioneel wrak. Bibi is steeds de nuchterheid zelve, en gelooft nooit in ‘emotionele’ bijwerkingen van medicatie: maar nu kon ik niet anders dan toegeven dat het werkelijk van de Clomid was dat ik een onbehulpzaam, huilend klein kind was geworden. Als je al wenend naar je man belt omdat je voor een wegomleiding staat en je het niet ziet zitten om vier straten om te rijden, dan ben je een duts. Een Clomid-duts in mijn geval.

Volgende stap: een ovariële drilling. Door middel van een laparoscopische operatie werd in de eerste plaats gekeken of mijn eileiders en baarmoeder er ook van binnenuit in orde zagen, en werden ze eventjes ‘wakker geschud’ met een hete naald. De ingreep viel goed mee, na enkele dagen was ik weer aan het werk. Maar helaas: ook al werden mijn cycli normaler, ik werd niet zwanger. Ook niet met hulp van ovulatietesten, vruchtbaarheidskalenders, temperatuursmethoden allerhande…

We zijn intussen tien maanden ‘aan het proberen’ en besluiten dan maar naar de fertiliteitsarts te stappen. Hij stelt ons gelukkig snel gerust: het is geen kwestie van ‘of’ we ooit zwanger geraken, maar eerder van ‘wanneer’. Hij vraagt ons hem drie maanden de kans te geven met injecteerbare hormonen alvorens we ‘verder gaan’. De eerste ronde hebben we geen geluk: niet zwanger, en dubbele pech: de grote vakantie van de dokter gooit roet in het eten: een maandje overslaan is de boodschap. September 2014 gaan we voor een tweede ronde van FSH en Pregnyl. 

Ineens zwanger!

Twaalf dagen later laat ik door mijn collega mijn bloed prikken: ik heb een Hcg van 300; ik ben zwanger en àlles lijkt opeens vergeten…

Wat volgt zijn 9 eenvoudige zwangerschapsmaanden, en een wolk van een baby! Oh ja,  anderhalf jaar later zijn we opnieuw zwanger. Spontaan. Na 1 maand proberen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit…

En voor wie in hetzelfde schuitje zit als wij 2 jaar geleden: leedvermaak is ook vermaak. Zeker als het over je eigen miserie gaat.

8 herkenbare ‘Isn’t it ironic’-momenten voor iedereen die maar moeilijk zwanger wordt

  1. Iedereen behalve jij wordt bij de eerste ronde zwanger. Britney van achter de hoek zelfs twee keer binnen het jaar, ongepland, van twee verschillende papa’s.
  2. Je wordt meer dan je zou willen (dankzij het emo-eten, dankzij de hormoonpillen) gevraagd of je ‘aan het sparen’ bent, terwijl men ongevraagd aan je buik probeert te voelen.
  3. Je hebt drie verschillende cyclus-volg-apps en tijdens het werk google je wekelijks op ‘Vroege symptomen van zwangerschap’.
  4. Elke negatieve zwangerschapstest wordt een uur nadien uit de vuilbak gevist. Om te dubbelchecken…
  5. Wanneer je seks hebt wordt niet meer bepaald door ‘Romantiek’ of ‘Goesting’ maar door de lijntjes op je ovulatietest. Of nog beter: je wordt na het bezoek aan de fertiliteitdokter aangemaand om ‘Nu naar huis te gaan en je huiswerk te doen’.
  6. Je bedenkt je dat je je hele puberteit panisch strikt aan de pil hebt gehouden voor niks. (Weekend Ardennen en geen pil mee: Dat is in een Waalse apotheek met handen en voeten gaan uitleggen dat je absoluut pil X zonder voorschrift nodig hebt… Hahaha!).
  7. Je vraagt je af waarom menstruaties zo’n rotdingen zijn? Kan moeder natuur niet gewoon een subtieler signaal geven dat je niet zwanger bent? Een vriendelijk mailtje ofzo: ‘Hoi, niet zwanger. Tot volgende maand!’
  8. Iedereen heeft goedbedoelde raad:
  • ‘Ik begrijp je volledig, wij hebben óók 3 maand moeten proberen voor onze Timmy’.
  •  ‘Je moet je ontspannen, dan gaat dat opeens vanzelf.’  (Antwoord dan met:  ‘Heeft ontspannen ooit al kanker of suikerziekte genezen? Nee? Wel, het zal MIJN medisch probleem ook niet oplossen, dankjewel!’)
  •  ‘Misschien is er een reden waarom jullie beter geen kinderen zouden hebben?’. Antwoord dan met: FYSIEK GEWELD ;-)
  • ‘Oooh, maar ge hebt geluk: kinderen hebben is toch niet altijd zo leuk hoor; weet je: geniet gewoon van een kinderloos leven met 2.’
  • ‘Misschien moet je eens stoppen met proberen?’
  •  ‘Ben je niet bang dat je van al die hormonen kanker krijgt.’ ‘Euh, ja, en nu nog meer: Merciekens he!’