Boze kleuter? Een stappenplan!

Een boze kleuter in huis hebben, dat is zoiets als lopen op een mijnenveld: je let maar beter een beetje op wat je zegt/doet/hoe je inademt en uitademt... In mijn boek 'Mama heeft alles (bijna, maar nooit helemaal, niet echt) onder controle' geef ik een paar (niet helemaal wetenschappelijk onderbouwde, maar wel zelf uitgeteste) tips... 

  1. Zorg je dat je goed bent uitgeslapen, want een boze 4-jarige kan onderhandelen als een toppoliticus. Je zult met sterke argumenten moeten afkomen. Indien je niet goed bent uitgeslapen: zie hieronder (*).
  2. Onderhandel verstandig. Je kindje zal vragen om andere opties (ik wil een ànder bord). Weet dat het niet zal stoppen tot je je héle servies uit de kast hebt gehaald. Beperk de keuzemogelijkheden, als je die al wilt geven. Bijvoorbeeld: ‘Je mag nog kiezen tussen dit of dat bord. Anders niet.’
  3. Weet dat, als jij een vinger reikt, hij/zij een arm zal opeisen. Zeg je: ‘Oké, je mag dit bordje hebben.’, zal hij/zij er vaak nog iets bovenop willen krijgen. ‘Maar ik wil ook nog een boterham met choco’, bijvoorbeeld.
  4. Je zult dus moeten anticiperen, want anders zijn ze je te snel af. Dat betekent dat jij al drie stappen vroeger moet zijn dan je zoon of dochter. Gaat de ruzie over één ding, bedenk dan wat het volgende voorwerp kan zijn dat ter discussie zal staan. Gaat de discussie over een bord dat hij/zij niet leuk vindt, dan kunnen nog volgen: de beker, het bestek, de stoel waarop hij/zij zit, de boterham die ze moeten opeten… Een voorbereid vrouw is er twee waard. ;-)
  1. Schat de situatie in.

Is je kind moe? Weet dan dat hij/zij dan helemaal niet voor rede vatbaar is. Het kind is moe. Punt. Daarmee is ook alles gezegd. Probeer je kleine schatje te benaderen met een zachte stem. Herken zijn/haar verdriet. ‘Oooo, is het echt waar? Maar liefje toch… Ja, mama weet het schatje, het is echt erg… Maar jaaaaa…’ (zoetgevooisde stem, laat je stem van boven naar beneden gaan, leg er zo veel mogelijk warmte in). Normaal gezien heb je nu het punt bereikt waarbij je liefje zich laat troosten. ‘Snif snif, mama begrijpt me tenminste…’ Geef een dikke knuffel en je hebt een einde weten te maken aan een potentiële Wereldoorlog. Juij! Maak een inwendige vreugdesprong!

Is je kindje… gewoon tegendraads omdat hij/zij gewoon wat tegendraads wil zijn? Houston, you have a problem. Dat wil zeggen dat zij/hij je aan het testen is en je onderwerpt aan de ‘Hoe-ver-kan-ik-hier-gaan-test’? Ik zal je nu al zeggen: de echte pro’s kunnen je vèr drijven en het bloed vanonder je nagels halen. Eén gouden tip: roepen maakt het alleen maar erger. Als je écht niet anders kunt: hou het op één keer roepen, dan maakt het nog indruk. Je kunt kiezen om

  • Het zaakje te negeren. Laat zoon/dochter even protesteren. Je bent er wel, maar je hoort het niet.
  • Te zoeken naar afleiding. Begin te roepen: ‘Kijk daar, een olifant met een oranje hoed op!’ en loop dan snel weg…
  • Heel luid te huilen. Alleen toe te passen in nood, als je echt geen blijf meer weet met de situatie. Maar kan wel efficiënt zijn. Je kleuter zal je uiteindelijk wel komen troosten en op het einde kunnen jullie met zijn tweetjes een beetje nahuilen…
  • Heel gek te doen. Oké, ook een beetje vreemd, ik weet het, maar kan ook wel tellen als schokeffect. Begin heel vals te zingen, doe een aap na, ik noem maar wat… Het kind zal niet weten wat er gebeurt en is op die manier afgeleid…  
  • Er zwaar tegenin te gaan. Laten voelen wie hier de baas is. Heel verstandig. Ook een haalbare strategie, maar alléén als je echt goed bent uitgeslapen… 

Sowieso: de storm zal overwaaien, zoveel is zeker. En al helemaal zeker als je één van deze bovenstaande, briljànte strategieën uitvoert (ahum).

Is het euvel opgelost, gun jezelf en zoon- of dochterlief dan even de tijd om weer op adem te komen. Een knuffel of een paar natte kusjes kunnen ook al veel wonderen verrichten. Snif snif, traantjes drogen en we kunnen éindelijk eten/de schoenen of kleren aantrekken/de haartjes kammen/in bed/vertrekken naar school…

* In geval je niet goed bent uitgeslapen

Dit is het moment waarop je waarschijnlijk denkt: ‘Ook dàt nog. Alsof de dag al niet zwaar genoeg is geweest.’ Dat is waar. Dit ook nog. Het is wat het is.

  1. Blijf ademhalen. Vooral dat.
  2. Geef jezelf een dikke knuffel, je zult het nodig hebben.
  3. Onderga de storm. Je moet erdoor. In het beste geval gaat het snel over en heb je helemaal niet veel moeten doen. Maar in het slechtste geval heb je omwille van je vermoeidheid staan roepen… Heel hard… En voel je je achteraf de slechtste moeder van de wereld. Maar weet je wat: knuffel eens je zoon of dochter heel hard, zeg hem/haar dat je hem/haar graag ziet en alles komt wel goed.

Kruip vroeg in bed. Rol jezelf op in een bolletje. Wieg jezelf in slaap met het volgende mantra: ‘Morgen is een nieuwe dag. Morgen is een nieuwe dag. Morgen is een nieuwe dag.’
 

mama heeft alles onder controle cover

Uit:

Meer info over dit boek vind je hier.