De gouden kleuterjaren

Zondagochtend, 7u. Ik word wakker van een zacht geluid. Hannah ligt nog te slapen. Fien niet. ‘Mama? Mama? Ik ben wakker.’, fluistert ze.   Ik: ‘Fien, het is nog veel te vroeg. Nog eventjes slapen!’ Fien: ‘Mama, mag ik dan bij jou liggen?’

Ik ben stil. Heeft ze nu echt, stilletjes, gevraagd of ze bij mij kan komen liggen? Dus niet geroepen dat ze wakker is, en naar beneden wil, televisie kijken? En dus ook daarbij niet Hannah wakker gemaakt?

‘Maar ja, kom maar eventjes bij mij liggen.’ En ik geef haar een dikke knuffel.

En ik besef, nog maar eens eigenlijk: dit zijn de gouden jaren. Genieten!

Genieten van mijn zorgeloze kleuters

Die babytijd, die kan zo mooi zijn. Ik mis het. En als ik een baby op de arm heb, dan smelt ik telkens een beetje. Zo lief. Zo schattig. Maar als de baby vervolgens zijn of haar keeltje openzet (en ze hebben toch wel vaak een stem als een klok! :-)), dan ben ik toch wel blij dat ik hem of haar aan de mama kan teruggeven. Hoe roze ze ook kleurt, die kraamtijd, het is vermoeiend.

Terwijl nu, met mijn bijna drie- en bijna zesjarige kleuter … voel ik mij veel rustiger. Kan ik veel meer genieten. En heb ik toch ergens wel het gevoel dat het allemaal makkelijker wordt.

  • Het is 'fysiek' minder vermoeiend nu ze ouder worden, want ze slapen beter. En dus slapen wij ook beter. Geen nachtelijke voedingen meer. Geen verloren tutjes. Geen tandjes die doorkomen ... Er zijn natuurlijk nog altijd die occasionele nachtelijke escapades waarbij de een of ander 'dringend naar toilet moet'. Of plotseling bang is van het donker. Een nachtmerrie heeft.... Euh, etc.
  • Ze kunnen babbelen, mijn koters, kleine en grote zorgen delen. Ze moeten niet meer bijten of krabben om hun punt te maken. Ze kunnen de leukste vragen stellen, de grappigste dingen vertellen. Ontroeren, door plots te zeggen dat ze je graag zien.
  • Ze begrijpen je. Ze begrijpen dat je af en toe eens moet werken. Dat ze heel eventjes op het eten moeten wachten. Niet altijd natuurlijk. Het blijft blijkbaar moeilijk om bijvoorbeeld te begrijpen dat je in de speelgoedwinkel enkel iets voor de jarige wil kopen en niet voor hen. Of dat het echt wel tijd is om te gaan slapen :-).

Kleine kinderen, kleine zorgen. Grote kinderen, grote zorgen?

Ik maak mij nu al zorgen voor later. Ze zullen toch altijd gezond zijn? Ze zullen toch niet gepest worden? Ze zullen toch hun weg vinden zonder teveel horten en stoten?

De tijd vliegt. Mijn guitige baby’s zijn flinke kleuters geworden. Laat ik daar nu maar eerst verder zorgeloos van genieten. Het gaat snel genoeg!