Hoe ik op 5 jaar tijd van buggymama naar draagmama ging

  • door Mama

Drie kinderen heb ik ondertussen. Een vrolijke vijfjarige, een onstuimige bijna-driejarige en de grootste wildebras van het pak: een baby van 9 maanden. Dat zijn 3 kadeekes om in het openbaar in bedwang te houden en de laatste keer dat ik het checkte heeft een mama heeft maar 2 handen. Ook al voél ik mij soms een octopus, ook ik beschik maar over 2 handen. Spijtig genoeg. ;-) Maar, daar zijn oplossingen voor!

Terug in de tijd

Toen ik zwanger was van mijn eerste, had ik werkelijk geen flauw benul wat ik allemaal nodig had. We legden een geboortelijst en we zetten daar een hoop spullen op, het ene al wat nuttiger dan het andere. Zo ook een draagzak die ik specifiek uitkoos omdat hij rood was. Ik lette verder amper op specificaties of gezondheidsadviezen. What was I thinking? Toen Mille eenmaal  geboren werd stond er trouwens een prachtige kinderwagen klaar (ook al rood, het moet een fase geweest zijn) waarmee ik door de stad liep, pronkend met dat prachtige kind. Draagzak ergens in een hoekje, kind in de voiture, klaar. Ik denk dat ze uiteindelijk amper 3 keer in die drager heeft gezeten, voor een tochtje naar de bakker en een toertje door de wijk. Gelukkig maar, want ik vond die draagzak best vervelend en zwaar.

Kind 2? In de buggy ermee!

Twee jaar later arriveerde haar broertje en ik had een tweedehandse dubbele buggy weten te fixen. Handig, want zo kreeg ik mijn 2 bloedjes geïmmobiliseerd (geloof mij: dat is soms écht nodig). Mille ging in het zitgedeelte, en Merlijn lag naast haar in de draagmand. Ki-lo-meters deed ik met dat ding en mijn draagzak bracht ik naar een kringloopwinkel. Kinderen blij, ik blij.

Mom Of The Year Award?

Maar met de komst van baby nummer 3, nu 9 maanden geleden, stond ik voor een praktisch probleem. Mijn dubbele buggy was tot op de draad versleten. De rem werkte al een hele tijd niet meer, en de wielen draaiden niet meer helemaal rond. Behoorlijk onhandig dus. En dankzij die kapotte rem hadden we bovendien een klein incidentje toen ik mijn pasgeboren dochter, die vredig lag te slapen, 4 seconden moest achterlaten in die dubbele buggy. Haar broertje was namelijk ontsnapt en besloot samen met zijn grote zus WEG te lopen van mij. Na 5 stappen had ik ze alle twee te pakken, maar toen ik mij terug omdraaide rolde baby Malin met koets en al de straat op. Dat zie je toch alleen in YouTube-filmpjes uit Amerika, dacht ik tot dan. Well, guess again! De award voor Mom of The Year zou ik in 2016 alweer niet krijgen, maar een hartstilstand duidelijk wel.

Het schattigste kikkertje ter wereld

Half getraumatiseerd begon ik te Googlen op zoek naar oplossingen, en al heel snel stootte ik opnieuw op draagzakken. Wat een overweldigende wereld opent zich, als je een beetje research doet. Een wereld die ik 5,5 jaar geleden bij mijn eerste kindje duidelijk nog niet wist te vinden. Het aanbod in draagmanieren is werkelijk enorm, maar wat ik wél meteen begreep: het belang van ergonomisch dragen. Of je nu kiest voor een draagdoek of een draagzak, het is superbelangrijk dat je kindje in de ergonomische kikkerhouding zit. Met die informatie in het achterhoofd trok ik naar een winkel waar ik me liet adviseren. De vriendelijke mevrouwen wezen me op het belang van het vinden van de juiste draagmanier, elk lichaam is anders en niet elk type doek of zak past bij iedereen even goed. Ik paste dus verschillende modellen en ik leerde mijn kindje veilig in allerlei doeken en zakken plaatsen. Ik vertelde wat ik belangrijk vond, en wat ik met mijn kindje in de draagzak wilde doen. Ik ben niet het type boswandeling, dus het zou vooral voor kleine tochtjes in de stad zijn. Van boodschappen naar school, naar omie en weer terug. Uiteindelijk kwam ik uit bij een Ergobaby 360, een –uiteraard- ergonomische draagzak waarin ik mijn dochtertje op 4 manieren kan plaatsen. Op mijn heup, op mijn rug en op verschillende 2 manieren op mijn buik. Tegen mij aan, maar ook met haar gezichtje naar buiten! Voor korte tochtjes is dat ideaal én de houding is even ergonomisch als buik-tegen-buik. Waar Mille 5,5 jaar geleden nog hing te bungelen als een parachutistje, is Malin een klein kikkertje. Ze kwaakt nog nét niet, maar ze zit wel gezellig, anatomisch correct tegen mij aan.

baby in draagzak Ergobaby

Ergonomisch dragen = comfort voor iedereen!

Niet alleen Malin geniet van de tochtjes in de draagzak, ik eindelijk ook. Mille vond ik -letterlijk dan- een zware last om te dragen. Maar het klopt écht dat als je de juiste draagzak voor jouw lichaamsbouw kiest én die bovendien correct en stevig genoeg aandoet, het gewicht zodanig verdeeld is dat je er geen last van hebt. Dus, ik verhuisde mijn buggy naar de garage en eerlijk? Die komt er nog maar zelden uit. Mijn kleine baby neem ik overal handsfree mee naartoe en ik heb mijn 2 handen vrij voor mijn grotere ontsnappingskoning- en koningin in bedwang te houden.
Tadaa! Octopus-mom for the win!

 

Meer info over Ergobaby via www.oogappel.be.