Ik dacht dat zwanger zijn één grote roze wolk zou zijn

  • door Gastmama

Ik dacht, voor ik zwanger was, dat zwanger zijn vooral heerlijk was. Eén lange roze wolk, met hier en daar een ongemakje. Heb ik me even vergist. Zelfs als alles vlot loopt, is een zwangerschap volgens mij geen walk in the park. Ik heb altijd al veel interesse in zwangerschappen en baby’s gehad, heb er al veel over gelezen, veel vragen gesteld aan vriendinnen, … Ik dacht dus dat ik best al veel wist.

En toch…

  • Ik wist niet dat ik zo zou moeten wennen aan mijn veranderende lichaam; die vetbult in mijn onderbroek, die rare tepels, dat opgeblazen gevoel dat niet verdwijnt na een toiletbezoekje…
  • Ik wist niet dat die hormonen, die trouwens bij mij al grellig konden doen, ZO grellig zouden doen…
  • Ik wist niet dat ik ronduit onredelijk, tot soms onhandelbaar zou zijn, vooral om de onnozelste dingen eerst #firstworldproblems.
  • Ik wist niet dat niet elke vrouw zich op en top sexy en vrouwelijk voelde en dat vooral het walvis-gevoel kon primeren.
  • Ik wist niet dat jezelf nog tof kleden niet altijd zo evident zou zijn.
  • Ik wist niet dat die zware vermoeidheid nu al kon toeslaan, wat gaat dat niet geven mét baby?!
  • Ik wist niet dat het vaker niet leuk dan wel leuk zou zijn, dat zwanger zijn.
  • Ik wist niet dat het oké was om zwanger te zijn en het niet hemelsgeweldigwauw te vinden.
  • Ik wist niet dat er best veel vrouwen waren die zwanger zijn ook niet geweldig vinden.
  • Ik wist niet dat ook mijn man zo zou afzien van mijn zwangerschap, veel (niet alle) credits naar hem voor zijn geduld en hoge tolerantiegrens t.o.v. mijn grillen.

Maar hey, er groeit dus wel een minimensje in mij! En ik heb nu al last van die zwangerschapsdementie, dus als er niemand anders zich hierin kan vinden, dan heb ik voor mezelf toch al een lijstje om me gerust te stellen voor de volgende zwangerschap :-)

Leen
(uitgerekend voor 30 oktober en dus van tijd tot tijd een crazy pregnant lady)