IVF of de natuurlijke weg?

  • door Gastmama

Sandra probeerde twee jaar lang via IVF zwanger te worden. Een lange tijd om ervaring op te doen en die ervaring wil ze nu graag delen met andere aanstaande mama's in deze situatie. Intussen is ze de gelukkige mama van een flinke zoon, maar de weg er naartoe zal ze nooit vergeten...

Sandra probeerde twee jaar lang via IVF zwanger te worden. Een lange tijd om ervaring op te doen en die ervaring wil ze nu graag delen met andere aanstaande mama's in deze situatie. Intussen is ze de gelukkige mama van een flinke zoon, maar de weg er naartoe zal ze nooit vergeten...

Blijven we proberen via de natuurlijke weg?

Het is een vraag waarmee ik het enorm moeilijk gehad heb. Zelfs nadat de dokters me gezegd hadden dat zwanger worden op de natuurlijke manier zo goed als onmogelijk was, bleef ik hopen. ‘Zeg nooit nooit’, right? Ik had het gevoel dat er een heel deel van de romantiek van het zwanger worden werd weggehaald, maar ook dat ik faalde als vrouw.

Toch zijn er een paar dingen die me geholpen hebben om de stap naar IVF te zetten (al moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat ik het eerste jaar ben blijven hopen dat het op de natuurlijk manier nog zou lukken). Intussen heb ik het aanvaard en ben ik ongelooflijk blij dat IVF bestaat.

Het blijft natuurlijk

Bij een IVF-behandeling worden het sperma van de man en de eicellen van de vrouw samengevoegd. De bevruchting op zich blijft een natuurlijk proces. Zelfs als je voor ICSI moet gaan, en de bevruchting een handje geholpen wordt, blijft het natuurlijk.

De natuur beslist immers altijd of de zwangerschap lukt. De ontwikkeling van het embryo gebeurt nog altijd volledig natuurlijk. Je buik groeit nog altijd natuurlijk. Je bevalling is nog altijd natuurlijk. Je baby is helemaal natuurlijk.

De romantiek van zwanger worden

Toen ik vroeger droomde over zwanger worden, ging mijn scenario als volgt: ik ontmoette de man van mijn leven, bracht een heerlijke tijd met hem door, trouwde en niet te lang nadien verrastte ik hem bij het thuiskomen van zijn werk een positieve zwangerschapstest – een Vijf-film is er niets tegen :-).

De eerste stappen van mijn droomscenario kwamen uit, de laatste stap werd voorafgegaan door een hele resem kleine tussenstapjes die ook prachtig en romantisch zijn.  En zenuwslopend, hormonaal zwaar en uitputtend… De echo om te kijken hoeveel eitjes er zijn, de pick-up, het telefoontje dat meldt hoeveel eicellen bevrucht zijn, de terugplaatsing, het telefoontje naar de dokter om te horen of de zwangerschapstest positief is...

Ik romantiseer het af en toe een beetje, want er zijn ook tussenstappen die zwaar en soms pijnlijk zijn. Zeker als er één niet loopt zoals je hoopt. Maar wat ik vooral wil zeggen is dat het mij geholpen heeft om de droom een beetje aan te passen. Een klein beetje maar...

Geen slechte rug, wel slechte eileiders

Ik heb heel lang het gevoel gehad dat ik faalde als vrouw, omdat ik niet natuurlijk zwanger kan worden. En er was de angst dat mijn man me zou verlaten. Ik vond dat ik hem iets afpakte, iets ontzegde. Dat hij maar snel een andere vrouw vond, één die hem wel kinderen kon geven. Nu ik het zo beschrijf, besef ik wat voor ‘n absurde dingen ik gedacht en gevoeld heb, maar op dat moment was het pure ernst én waarheid.

Mijn man heeft me geholpen om alles te relativeren. ‘Er zijn zo veel mensen met een slechte knie of een slechte rug of... Dat vindt iedereen normaal. Jammer genoeg heb jij slechte eileiders. Zou ik jou verlaten omdat je een slechte rug hebt? Neen, waarom nu wel? Ben je een mindere vrouw, omdat je slechte knieën hebt? Neen, waarom ineens wel omdat je slechte eileiders hebt? Neem je me iets af doordat je een moeilijke vertering hebt? Neen...’ Ik begon het stilaan te snappen (de oorzaak waardoor het niet lukt, is bij iedereen anders, maar vervang het door iets anders en het klopt al-tijd ;-))

Het heeft even geduurd voor ik voelde (en geloofde) wat hij zei, maar het is waar. Het is niet omdat je niet natuurlijk zwanger kan worden dat je niet meer de prachtige vrouw bent die je altijd bent geweest. Je bent meer dan dat, veel meer!

Ik heb een kans om zwanger te worden

Dat is iets wat ik nog niet lang voel. Ik schrijf voel, omdat er een groot verschil is tussen weten en voelen. Ik kan iets weten, maar daarom voel ik het nog niet. Pas als ik het voel is het ook écht en oprecht en van mij.

Had ik x aantal jaar geleden geleefd, dan had ik pech gehad. Geen kans op zwangerschap, blijven proberen, blijven twijfelen of er iets mis is met mij of mijn partner, blijven hopen wanneer die maandstonden uitblijven, en de gigantische ontgoocheling elke maand... Pijnlijk herkenbaar, maar ook te onthouden. Gelukkig heb ik dankzij de huidige vruchtbaarheidsbehandelingen wél een kans om zwanger te worden.

Meer lezen?

Je kunt meer lezen op Sandra's blogspot via deze link.

Meer artikels: