Mama’s aan het woord: welke gezinsuitbreiding vonden jullie het zwaarst?

  • door Mamabaas

We waren bij Mama Baas weleens benieuwd om te horen hoe jullie gezinsuitbreiding ervaren en vroegen ons af wat jullie het zwaarst vonden: de overgang van nul naar één kindje, of die van één naar twee kindjes, of … Daarom stelden we jullie de vraag, en daar kregen we massaal veel reacties op.

Jullie reageerden massaal op onze vraag welke overgang jullie het zwaarst vonden, van geen kinderen naar eentje of van één kindje naar twee kinderen. Het is duidelijk dat de meningen daarbij sterk verdeeld zijn: 48% vond de overgang van geen kinderen naar één kindje het meest ingrijpend, 52% de overgang naar een tweede kindje. Daarnaast kregen we ook héél vaak het antwoord dat de overgang naar een derde kindje het zwaarste was, of dat jullie meteen van geen naar twee kinderen of één naar drie kinderen gingen.

Het is dus duidelijk dat het heel persoonlijk is hoe je het allemaal ervaart. Toen we vroegen naar het waarom van jullie keuze, bleek echter al snel dat veel antwoorden heel vaak terugkwamen en jullie ervaringen dus toch grotendeels overlappen. We zetten de argumenten op een rijtje!

Van geen kinderen naar één kindje

De mama’s die de overgang van geen kinderen naar één kindje het zwaarste vonden, gaven daar volgende redenen voor:

  • Plots moet je helemaal op het ritme van je kindje gaan leven, dat is een serieuze aanpassing en je leven verandert volledig.
  • Je weet niets, alles is nieuw, je hebt geen relevante ervaring en geen referentiekader en moet dus alles nog uitzoeken. Daar komt veel onzekerheid bij kijken.
  • Van een zorgeloos bestaan ga je plots over naar leven waarin je je veel meer zorgen maakt.
  • Er gaat rouwen om je oude leven mee gepaard.
  • Van heel veel tijd voor jezelf ga je plots naar quasi geen tijd voor jezelf, zeker die eerste maanden.
  • Plots de verantwoordelijkheid hebben over een ander mensje overvalt je – of verplettert je zelfs.
  • Je vrijheid is helemaal weg.
  • De focus ligt van de ene dag op de andere niet meer op jezelf en elkaar, maar op dat kleine wezentje.
  • Er is veel schrik om iets verkeerd te doen en je voelt je soms radeloos.
  • Het is gedaan met spontane uitstapjes.
  • Het slaaptekort overvalt je.
  • Je wil alles té goed doen, bij een tweede kan je beter loslaten.
  • Mama zijn is een compleet nieuwe levensstijl.
  • Alles wordt anders, en je moet een totaal nieuw evenwicht zien te vinden. Je moet zoeken naar je rol als mama, als partner, …
  • Alle (goedbedoelde) raad uit om de omgeving maakt je alleen maar onzekerder.
  • Alles is nieuw en stresserend.
  • Het besef dat je kindje écht 24/7 op jou rekent en van jou afhankelijk is kan doorwegen.
  • Je hebt een bepaald beeld in je hoofd en dat blijkt op veel vlakken niet te kloppen.
  • Je staat nog niet sterk genoeg in je schoenen als mama.
  • Je moet je weg nog zoeken in het moederschap.
  • Emotioneel is dat de grootste aanpassing: je wordt moeder en moet nog uitzoeken hoe je die rol kan invullen en kan combineren met je andere rollen.
  • Je bent plots nóóit meer alleen.
  • Je hebt nog geen routine.

Van één kindje naar twee kinderen

De mama’s die de overgang van één naar twee (of van twee naar drie) kinderen het zwaarst vonden, gaven daar volgende redenen voor:

  • Je hebt geen enkel moment van rust meer.
  • Je kan niet zo gemakkelijk mee rusten met de baby, de oudste vraagt ook aandacht.
  • Het is niet altijd evident om je aandacht te verdelen.
  • Je hebt vaak schuldgevoelens tegenover de oudste of de jongste omdat je die geen onverdeelde aandacht kan geven.
  • Je moet opnieuw op zoek naar een routine en er komt heel veel organisatie aan te pas.
  • Zodra er twee kinderen zijn, heeft geen van beide ouders de handen eens vrij.
  • Je hebt letterlijk je handen vol.
  • De weinige vrije momenten zijn nu helemaal verdwenen.
  • Er wordt er altijd wel eentje wakker.
  • Je hebt tijd en aandacht te kort.
  • Je moet rekening houden met verschillende ritmes, waardoor je voortdurend in bochten moeten wringen.
  • Je beseft pas achteraf hoe gemakkelijk ‘één kindje’ is.
  • Je krijgt er de driftbuien of jaloezie van de oudste bovenop.
  • Je hebt nog véél meer was.
  • Het is plots multitasken next level.
  • Je hebt ogen en oren te kort, er is altijd wel iemand die iets nodig heeft.
  • De kinderen reageren op elkaar, zijn jaloers, maken ruzie (als ze wat ouder zijn) …
  • Er komt nog meer planning bij te kijken.

 

En, hoe heb jij het ervaren?