Meisjesmama: wat een illusie dat ik rustige dagen tegemoet zou gaan

Ik zag het al voor me: strikjes en jurken, blinkende schoenen, zingen, dansen en later als ze groot is: shoppen en massages! Ja, ik was zwanger van mijn eerste kindje, een MEISJE!

In onze familie niet zo bijzonder, ik heb namelijk twee zussen, twee stiefzussen en ook een nichtje; een familie van vrouwen dus. Maar diep vanbinnen maakte ik een vreugdesprong! Een meisje!

Meisjes zijn zo lief, rustig, braaf… komen niet met stenen en insecten naar huis zoals jongens, breken de boel niet af en je hoeft het nummer van spoed niet op speed dial te zetten.

Wel, niets is minder waar…

Wildebras

Mijn (ondertussen 2,5 jarige) dochter Elin is een wildebras eerste klas.

Al voor ze kon stappen hadden we enkele bloedbadjes achter de rug: ze kroop overal op maar viel er weer af, viel met haar neus op de rand van de salontafel, de vloer, de badrand…, werd genaaid na een val van het bed – die draadjes haalde ze er de dag erna zelf weer uit – en elke keer klinkt het ‘auw' of ‘oei, pijn daan' en gaat ze weer lekker verder.

In het zwembad heb ik de tijd niet om mijn handdoek weg te hangen of mevrouw is in het (diepe!) water gesprongen, in de speeltuin zit ze in no time bovenop het klimrek en als ze in de lucht kan gezwierd worden staat ze als eerste in de rij, liefst zo hoog en hard mogelijk dat ik er zelfs misselijk van word.

Elin

No fear

No fear is Elin haar levensmotto. Mijn EHBO kit is ondertussen reusachtig en ik heb volgens mij al 10000  hartaanvallen overleefd…

Ik ben ondertussen wel zo’n moeder die haar kind opraapt na weer zo’n accident, knieën afstoft en zegt: ‘t is niks.’ Paniek en angst zijn al verder weg dan toen het eerste ongeluk zich voordeed en zo snel haast ik me niet naar spoed (al staat dat nummer wel tussen mijn favorieten).

Maar die roze bubbel van het hebben van een dochter is al vaak doorprikt en als ik Elin’s kleine zus Nora zie schaterlachen als de zus weer eens boem doet en met ondeugende ogen vol pret zie kijken naar al die zotte kuren weet ik dat nummer 2 geen haar beter gaat zijn…

Meisjes… wat een illusie dat ik rustige dagen tegemoet zou gaan!  Mijn vriendinnen hun dochters zijn toch net een tikkeltje rustiger…  Maar ik zou voor geen geld van de wereld willen ruilen :-).