Mijn hart klopt nu buiten mijn lichaam

  • door Gastmama

Het begon toen ik beviel van mijn eerste kindje, en het gebeurde opnieuw toen mijn tweede werd geboren. En toen zij begonnen te kruipen en hun eerste stapjes zetten werd ik er nog harder mee geconfronteerd: mijn hart klopt nu op drie plaatsen. Dat is fantastisch. Maar het maakt me ook een beetje bang...

Genieten van elke dag

De krantenkoppen: ‘Kleuter van 2 omgekomen in een verkeersongeval’, ’17-jarige tijdens scoutscamp zwaar gewond geraakt’, ‘8-jarige jongen fataal getroffen door hersenvliesontsteking’.
Vreselijk allemaal. Ik wil het niet meemaken. Ik wens het niemand toe...

Maar het is een sluimerende angst. Er zijn nu twee ‘mensjes’ die een stukje van mijn hart hebben, voor altijd. En als er met een van hen iets zou gebeuren, dan zou dat gewoon ook met mij gebeuren.

Ik duw ze zoveel mogelijk weg, die angstige gedachten. Ik kan niet non stop bij hen zijn. Ik kan niet alles controleren. Trouwens, de natuur heb je ook niet in de hand. Ik moet loslaten.

En dat lukt meestal wel. Ik geniet van elke dag. Van hoe mooi alles is. Hoe lief mijn meisjes wel zijn. Hoe goed ik het heb. Hoe gelukkig ik wel ben.

Carpe Diem.