Soms ben ik blij als ze in hun bed liggen

  • door Mama

Wat ben ik graag mama. Met hen spelen, luisteren naar hun verhaaltjes, hen troosten, aanmoedigen... Dat is natuurlijk allemaal heel leuk. En dan vergeet ik nog de knuffels, kusjes en de ‘liefste mama’ (smelt!).

Minder leuk

Maar er zijn ook minder leuke momenten: de driftbuien, de hangperiodes (waarbij mijn been natuurlijk veel aantrekkelijker is dan dat van papa), de ik-brul-mama-doof-momenten, de koppige fases.... Het slorpt nogal wat energie op om die kapoentjes van me op te voeden tot flinke, voorbeeldige kindjes.

Steeds consequent

Als ik moe ben of als ze niet buiten kunnen, dan lukt het soms wat moeilijker om de kids bezig te houden. (tenzij 6 uur televisie kijken per dag verantwoord is.) Wat vooral moeilijk is? Dat ieder-moment-van-de-dag-consequent zijn. Want als je één keer toegeeft (voor wat lieve vrede of de rust), dan proberen ze de volgende keer gewoon nóg harder. Mijn geduld wordt soms danig op de proef gesteld en ik roep vaker dan ik zelf zou willen.

Dus ben ik soms opgelucht als ze in hun bed zitten.

Dan heb ik even tijd voor mezelf. Kan ik eindelijk eens mijn haar wassen en mijn benen scheren. Wat televisiekijken met het verstand op nul of even lezen (zonder twintig keer onderbroken te worden). En als het echt moet: enkele huishoudelijke taakjes afwerken die al dagen op me liggen te wachten

Slechte moeder?

Ben ik dan een slechte moeder? Ik hoop van niet. Ik doe echt mijn best. Maar dat 24/24u mama zijn is lastig. Voor ik nu boze reacties krijgt van mensen die zeggen dat ik wist waar ik aan begon en dat ik moet dankbaar zijn... Ik ben echt dankbaar! En ik wist totaal niet waar ik aan begon.

Maar ik zou ze niet meer kunnen missen, hoor. Ze maken mijn leven zoveel mooier, waardevoller, uitdagender... Ik zie ze écht graag. Maar soms dus ook als ze slapen…