Waarom het oké is om het soms eens wat los te laten

Ik vind het belangrijk dat mijn kindjes structuur hebben. Maar met speciale dagen pas ik de '24 uren-regel' toe: dan mogen de kinderen gewoon 24 uur lang wat meer. Eens later in bed, eens chips eten... 

De 24-uren regel

Zo probeer ik ervoor te zorgen dat mijn dochters elke dag min of meer op hetzelfde tijdstip gaan slapen, probeer ik hen dagelijks de volledige voedingsdriehoek aan te bieden (je weet wel: verse groentjes, boterhammetjes, melk, fruit…). Ze moeten dagelijks tandjes poetsen, zich wassen, propere kleedjes aandoen. En, o ja... de oudste moet intussen ook elke dag horen: zeg-dank-u-alstublieft-pardon-sorry-als-we-in-het-openbaar-boertjes-of-scheetjes-laten-en-spreek-niet-tegen-als-ik-iets-zeg-en-als-je-dan-nog-zin-hebt-zou-het-tof-zijn-om-meteen-vanaf-de-eerste-keer-te-luisteren. Dat dit geen evidentie is, is duidelijk!

Maar héél af en toe, meestal als er zich een (familie)feest aankondigt, ben ik bereid om de '24-uren-laat-het-los-regel' in te voeren. Weg met structuur, weg met voedingsdriehoeken, weg met vaste tijdstippen. 

Chips en andere toestanden

We starten vanaf de aankomst op het feestje en we eindigen 24 uur later. Eerst en vooral krijgen de kindjes tijdens zo’n feestje bijna altijd chips of andere versnaperingen in hun vizier. Er hoeft geen tekening bij dat er nadien niet al te veel plaats overblijft voor een volwaardige maaltijd.

De hoofdmaaltijd wordt dus overgeslagen, met uitzondering van een kerstomaatje of een half eitje (ik noem maar iets uit de voedingsdriehoek). Tegen desserttijd zijn de versnaperingen verteerd en eet kindlief taartjes, ijsjes, snoepjes,… Enfin, alles wat amper in huis komt bij ons. En de hydratie? Die gebeurt voornamelijk met appelsap of fruitsap.

Tante tv en Fristi

Tijdens die '24-uren-laat-het-los' gaan de kindjes dus ook nooit op tijd slapen. Veel te laat eigenlijk. Ze vallen dan meestal in slaap onderweg naar huis. Inderdaad: geen tandjes poetsen (kom op, zie je ze al staan), geen bad (tuurlijk niet) en geen melk voor het slapengaan (dat maagje klutst nog na van die liter fruitsap).

Mijn oudste is niet bepaald een uitslapertje, met als gevolg dat ze ’s morgens dus ook niet uitgeslapen is. Zo’n ochtend na een feestje begint dus sowieso met gejengel over de meest onnozele dingen. Maar geen paniek, de '24-uren-laat-het-los' is nog van toepassing. Er wordt wel ontbeten, maar al vrij snel gaat de TV op. Mama en papa zijn immers ook nog moe en snoezen dan maar lekker mee. Ook al is dat met Alle Kleuren Van De Regenboog op de achtergrond. En ja, er mag Fristi gedronken worden. In de zetel (oeeee-hoeee-oeee). 

Alles kan, alles mag

De uurtjes die daarop volgen laten we veel toe. Gewoon hangen en TV kijken, het is ok. Zelfs een boterhammetje aan het salontafeltje eten is gewoon ok. En geen verse groentjes die dag. Zelfs geen warme maaltijd. Maar twee keer boterhammen. En eerlijk waar, ik kan me daar niet schuldig over voelen. Zolang de regel geldt natuurlijk.

Nadat die 24u voorbij zijn, is het back to business. We gaan in bad, we poetsen onze tandjes en we gaan op tijd in bed. En ze aanvaarden dat. Stiekem weten ze dat mama het niet langer loslaat. En vinden ze dat jammer? Uiteraard. Maar ik ook, want ook ik kijk af en toe uit naar dat dagje 'vrijaf'. Ben ik daarom een slechte mama? Neen, ik kijk al uit naar de volgende 'Let it goooooo.'