Waarom Jules de klaspop altijd met een beetje stress gepaard gaat

Gisteren stuurde een vriendin het volgende bericht: 'Ik zweer je dat ik mijn leven op de rails had. Tot die klaspop Jules plots meekwam na school :)!’ Waarom ik dat gevoel herkende? Wel, ik moet eerlijk zeggen dat ik ook vaak met gemengde gevoelens die overigens erg leerrijke en lieve pop met zijn valies vol prullaria mee naar huis neem.

Jules op bezoek

  1. Het begint al bij het ophalen van je kinderen: meestal heb je je handen al vol met hun boekentas, rugzak, jassen, mutsen, sjaals, noem maar op. En op de een of andere manier moet daar dan nog die valies van Jules bij. En moet je die kinderen in de auto krijgen. Met je handen vol. Nu ja.
  2. Eens thuis moet Jules overal mee. Naar het toilet. In bad (‘nee, Jules mag niet mee IN bad, lieverd, die kan niet zwemmen’). Aan tafel (‘niet smossen op Jules, liefje, die moet morgen weer mee!).
  3. Jules moet ook een aantal keren van kleren veranderen om uiteindelijk zijn pyjama aan te trekken. Niet te vergeten: zijn sokken. En pantoffels. En slaapmuts. Ga zo maar door.
  4. Alle attributen die in de Jules-koffer zitten worden uiteraard uit de koffer gehaald en op verschillende plaatsen in het huis gedeponeerd. Kwestie van het overzichtelijk te houden voor mama. Die na Jules' bedtijd moet gaan checken of weer alles terug in die koffer zit… Zweet, zweet.
  5. Er moet nog een verslag geschreven worden van wat Jules allemaal gedaan heeft tijdens zijn bezoek. Aha. Oeps. Snel nog even wat ‘fun’ activiteiten verzinnen… Euh… Kijk, Jules in de zetel… Of euh, Jules aan de rand van het bad (want ja, hij mag niet zwemmen)… Er moeten fotootjes gemaakt worden. Die moeten uitgeprint en geplakt worden in het boek van Jules.
  6. Als je net in je zetel bent gaan zitten na op te ruimen/ de was te doen/… valt je euro: je moet dat verslag nog schrijven! En eerst denk je nog: ‘Goh, ik ga het simpel houden.’ Tot je een halfuur later nog bezig bent met het maken van een toffe fotocollage en het schrijven van een plezant tekstje. Want ja, euh, Jules en je kindje hadden the time of their life natuurlijk. Knip, plak, kleef… Schrijf, schrijf…
  7. De volgende ochtend is Jules er alweer. En moet je niet alleen de kindjes, jezelf & de boekentassen klaarmaken en ontbijten, ook Jules moet klaar zijn om terug naar school te gaan. Dat betekent: die pyjama moet weer uit. De kleren moeten weer aan. Net als de schoenen. O ja, zijn jas moet aan. Concreet wil dat zeggen: alle attributen weer uit die koffer. Hupla! Joehoe! Gezellig!

Begrijp me niet verkeerd: ik vind Jules wel gezellig hoor. En ik ben ook echt wel blij voor mijn kind dat ze het kindje van de dag mocht zijn. Maar soms, na een lange werkdag, zorgt Jules voor een klein beetje stress. Klein beetje maar ;-).