Waarom kleuters geweldig zijn x 7

  • door Gastmama

Die zalige Mustella-babygeur, de schattige Michelinbilletjes … Ik heb geen baby’tje meer in huis. Af en toe vind ik dat toch wel een beetje jammer. Die babymaanden en -jaren waren zo mooi (en ook wel vermoeiend) ... Maar vaak zie ik toch wel hoe het leven een beetje makkelijker geworden is, nu mijn twee kids kleuters zijn in plaats van baby’s ...

Kleuters are the best want

  1. Onderbroken nachten zijn een uitzondering in plaats van een gewoonte geworden. Driewerf hoera!
  2. Gedaan met vuile pampers. Ze doen pipi in de pot. Niet naast de pot. Niet in de zetel. (Behalve misschien eens bij uitzondering. Als ze boos zijn of moe ofzo.)
  3. Ik moet niet zoveel spullen meer meezeulen als we op stap gaan. Nu is het gewoon: kijken dat iedereen naar toilet is gegaan. (Dubbelchecken ook.) Zorgen dat er wat speelgoed mee is, noodzakelijke foerage zoals drank en koeken, tut .... Euh, eigenlijk nog best veel. Maar ze kunnen al helpen verzamelen én dragen :-).
  4. De timing steekt niet meer zo nauw. Het concept ‘honger’ is al een beetje beter gekaderd, zijnde: we moeten niet meteen – en dan bedoel ik: me-teen – alles laten vallen omdat er eentje een fles moet krijgen.
  5. Ik ben ook wel blij dat mijn huis weer een beetje meer van mij is :-). En niet meer overwoekerd door een babypark, verzorgkussen, pampers …

    Anderzijds: nu liggen er verkleedkleren in hoopjes, kleurboeken in stapels, rommeltjes everywhere …

  6. Ze kunnen echt al zelf spelen, zichzelf eventjes in – euhm – stilte bezighouden. Ik geniet er zo van als ze aan mijn been hangen, knuffels willen, een verhaaltje willen horen …

    Maar het is ook wel fijn om af en toe eens opnieuw zelf een hoofdstuk in een boek (voor volwassenen) te kunnen lezen. Of rustig de vaatwas te kunnen legen, zonder dat er 15 kilo tegelijkertijd opgepakt wil worden.

  7. Maar het allerallerleukste vind ik, dat ze zo goed kunnen praten. Vertellen wat er aan de hand is. Wat er die dag gebeurd is. Wat ze denken.

    Behalve als ze door elkaar praten natuurlijk. Of als het is om te zeggen dat ik niet mag telefoneren terwijl zij iets ongelofelijks belangrijks te vertellen hebben. Of dat ik geen fruit mag persen omdat dat te veel lawaai maakt en ze zo de televisie niet kunnen horen. En zo :-).

Kortom. Zelfs al zijn ze soms wel een tikje tiranniek, of wat luid, een beetje onredelijk kan ook, die twee kleuters van mij, ze zijn geweldig :-).