Het leed dat WhatsApp-groepen heet. Nu het nieuwe schooljaar weer volop bezig is, beland je – al dan niet geheel vrijwillig – in meer WhatsApp-groepen dan je lief is. Een groep voor de klas, eentje voor de voetbal, eentje voor de muziekschool en god weet welke groepen er nog allemaal uit de mouw worden geschud.
En in al die groepen duiken vroeg of laat dezelfde types ouders op. De ene heeft altijd een vraag, de andere altijd een antwoord en nog een andere ziet in een vergeten turnzak de zoveelste bevestiging dat er iets grondig mis is met ons onderwijssysteem.
Herken jij ze allemaal? En misschien nog belangrijker: welke ben je zelf?
1. De ouder die het nooit helemaal begrijpt
De informatie lijkt nochtans duidelijk. De kinderen gaan morgen op uitstap en moeten een fluohesje meenemen.
“Moeten ze dat dan al aanhebben als ze op school aankomen?”
En even later:
“En moet hun jas daaronder of erboven?”
Je voelt dat er nog vragen komen.
2. De ouder voor wie jij de zoekfunctie bent
“Wanneer was de eerste voetbaltraining nu ook alweer?”
Iemand zoekt het op en antwoordt.
“Ah ja, juist! En waar was het ook alweer?”
Ook dat wordt opgezocht.
“En hoe laat moesten ze daar zijn?”
Alle info staat nochtans duidelijk op de website van de voetbalclub. En de oorspronkelijke WhatsApp met alle informatie staat twaalf berichten hoger. Maar waarom zou je zelf zoeken als er 28 andere ouders zijn die dat voor jou kunnen doen?
3. De ouder die áltijd antwoordt – ook als niemand daar iets aan heeft
“Heeft iemand toevallig de drinkfles van onze Jules gezien?”
“Ik niet!”
Oké. Nog 26 ouders te gaan.
“Heeft iemand nog een zwart T-shirt in maat 140 liggen?”
“Wij hebben alleen 152.”
Deze ouder laat je in ieder geval nooit met het gevoel achter dat je genegeerd wordt.
4. De ouder van het kind dat áltijd iets vergeet
“Weet iemand wat ze tegen morgen moeten maken? Jantje heeft zijn agenda niet bij.”
Een dag later:
“Kan iemand misschien een foto maken van de Franse woordjes? Jantje heeft zijn boek op school laten liggen.”
En vrijdag:
“Weet iemand wat ze precies moeten meenemen voor de uitstap? De brief zit blijkbaar nog in zijn bank.”
De WhatsApp-groep: voor sommigen een handige aanvulling op de schoolcommunicatie. Voor anderen: agenda, boekentas én persoonlijk secretariaat in één.
Als de juf laat weten dat de sportdag dinsdag plaatsvindt, zijn er binnen drie minuten twaalf duimpjes, vier hartjes en zeven bedankjes. En je telefoon trilt alsof er een nationale noodsituatie gaande is.
6. De ouder die vooral voor méér verwarring zorgt
Vraag in de WhatsApp-groep Dans woensdag:
“Hoe laat begint de dansles morgen ook alweer?”
“Om 17 uur!”
“Het was toch 17.30 uur?”
Paniek.
“Of wacht, ik bedoel dinsdag. Op woensdag is het inderdaad 17 uur.”
Nog iemand:
“Maar volgende week toch om 16.30 uur?”
Niemand weet nog welke dag het is. Laat staan hoe laat de dansles begint.
7. De wandelende schoolkalender
Weet alles. Wanneer de pedagogische studiedag is. Wanneer het zwemmen begint. Hoeveel geld er mee moet voor de uitstap. Welke pagina ze moeten lezen. Wanneer de koekjesverkoop eindigt. Wie jarig is vandaag.
Iedereen doet alsof ze een béétje irritant is. Iedereen is ook doodsbang dat ze ooit de groep verlaat.
8. De ouder die overal een maatschappelijk debat in ziet
Het begint onschuldig:
“Weet iemand welke oefeningen ze tegen vrijdag moeten maken?”
En dan:
“Maar vinden jullie eigenlijk niet dat ze op deze leeftijd véél te veel huiswerk krijgen?”
Daar gaan we.
“Kinderen moeten toch ook nog kind kunnen zijn?”
“Wanneer moeten ze nog sporten?”
“Sorry, maar ik vind echt dat wij daar als ouders iets van mogen zeggen.”
Voor je het weet gaat het niet meer over oefeningen 4 tot 7, maar over prestatiedruk, het onderwijssysteem en de toekomst van onze jeugd.
“Ik ga dit toch eens aankaarten.”
Oefening 6 moet trouwens ook gemaakt worden.
9. De ouder die naar de directie zal mailen
De soep was koud. De turnles viel voor de tweede keer weg. De bus voor de uitstap kwam tien minuten te laat.
“Sorry, maar ik vind dit echt niet kunnen.”
Gevolgd door de vijf woorden die de hele WhatsApp-groep inmiddels kent:
“Ik mail wel naar de directie.”
Niemand heeft daarom gevraagd. Niemand weet precies wat de directie eraan kan doen. Maar er zál gemaild worden.
10. De ouder die per ongeluk in de verkeerde groep zit
“Schat, neem jij straks gehakt mee? Ik ben het vergeten xxx”
Stilte.
“OEI VERKEERDE GROEP 😂😂😂”
28 ouders weten nu wat er vanavond op tafel staat.
11. De ouder die de groep als privéchat gebruikt
“Hey Sofie, kan Mila woensdag misschien met jullie mee naar huis?”
Sofie antwoordt.
Daarna volgen zestien berichten over hoe laat, wie haar komt ophalen, of ze mee-eet en dat Mila geen champignons lust.
De andere 24 ouders volgen noodgedwongen mee.
12. De ouder die paniek zaait
“Julie zegt dat ze morgen IETS moeten meenemen voor WO???”
Drie vraagtekens. Minstens.
“Hier heeft hij niks over gezegd 😱”
“Hier ook niet!”
“Was dat niet volgende week?”
“Nu begin ik ook te twijfelen.”
Twintig minuten later:
“Ah nee sorry ze bedoelde volgende maand 😂”
Bedankt, Sandra.
13. De ouder die van de WhatsApp-groep Instagram maakt
De WhatsApp-groep is bedoeld om praktische afspraken te maken over school of de hobby. Maar waarom zou je je daartoe beperken?
“Even een trots mama-momentje delen 🥰 Onze Lotte was vandaag de spellingskampioen van de dag!"
Inclusief vier foto's en een filmpje.
Of tijdens de vakantie:
“Zonnige groetjes vanuit Tenerife! ☀️🌴😎”
Met een foto van twee gebruinde kinderen aan het zwembad.
Heel fijn voor Lotte. En geniet van Tenerife. Maar dit is de WhatsApp-groep van de turnclub.
14. De ouder die nooit iets zegt
Al drie jaar lid van de groep, nog nooit één bericht verstuurd. Geen duimpje. Geen “ok”. Geen bedankje. Je weet niet eens zeker of deze persoon bestaat.
15. De ouder die de groep op stil heeft staan
Heeft na dag drie besloten dat 126 meldingen over fluohesjes, verloren brooddozen en wie er zaterdag naar de match rijdt niet bevorderlijk zijn voor de mentale rust. Zet de groep op stil. Voor altijd.
Kijkt één keer per week. Mist daardoor natuurlijk nét het ene bericht dat wél belangrijk was.
In sommige gezinnen ook bekend als: “Vraag maar aan mama. Die zit in die groep.”
