Allerliefste Stanneke, mijn niet meer zo kleine manneke. Morgen studeer jij af aan het kleuter. Waar is de tijd dat ik je voor de eerste keer naar het peuterklasje bracht? Allebei met een klein, bang hartje. Ik knipperde met mijn ogen en hup, daar sta je, als volleerde kleuter die zelfs al wat kan lezen en rekenen. Zo klaar voor het eerste leerjaar.
Mama is daar toch ietsje minder klaar voor. Het zal in september toch weer met een klein hartje zijn dat ik je naar school breng. Maar groei, bloei, ontdek op je ontwapenende pure manier verder de wereld, en vooral, blijf je unieke zelf!
Ik bewonder je doorzettingsvermogen. Het was al een weg met vallen en opstaan. Maar dat opstaan, verdorie, wat ben jij daar goed in! Ik ben zó trots op je. Ondertussen weten wet dat je DCD en ASS hebt, een rugzakje, maar dat maakt je uniek. We zouden allemaal iets meer Stan moeten zijn, hoe jij zo puur en eerlijk bent.
Ik weet nog goed dat je in het begin niet durfde te praten in de klas, en kijk nu, de juf moet soms al eens zeggen dat je stil moet zijn. Je bent helemaal opengebloeid. Dit ook dankzij de fantastische juffen die je gehad hebt en je echt jezelf lieten zijn en altijd in je geloofden.
Knippen, tekenen, turnen zijn niet vanzelfsprekend voor jou, maar zonder klagen ga jij 2 keer per week naar de kine, doe je keihard je best op school. En zie nu, je kan al koprol, fietsen en zoveel meer. Het zal altijd moeilijker zijn, meer inspanning vragen, maar je geeft nooit op. Je komt er wel, op jouw tempo. Een mama kan niet trotser zijn.
Ook ik ben gegroeid als mama. Ik ben assertiever geworden, want ik moet opkomen voor mijn kleinste vriend. Ik moet ook leren loslaten, maar laat dat nu net iets zijn waar ik niet zo goed in ben.
Lieve Stan, ik blijf je grootste supporter. Weet dat ik er altijd zal zijn voor jou. Soms aan de zijlijn, maar als het nodig is naast jou op het veld!
Bedankt voor alles wat je me al leerde kleine grote man.
Maar blijf je ook nog even knuffelen, vragen om bij mij te slapen, om je te dragen tijdens een lange wandeling,…? Blijf je toch nog even mijn kleine man?
