Ben je gewoon doodmoe als ouder, of zit je tegen een parentale burn-out aan? Dit is het verschil

In de podcast Goed Genoeg praat Siska Schoeters daarover met klinisch psychologe Lies Clerx en Michel Vandenbroeck, docent gezinspedagogiek.

Clerx omschrijft een parentale burn-out als een chronische vorm van uitputting in je rol als ouder. Het gaat dus niet over een paar slechte nachten of een loodzware week. Die uitputting bouwt zich op en kan uiteindelijk zo groot worden dat je ook emotioneel meer afstand neemt van je gezin of kinderen.

Hoe weet je of je ‘gewoon’ moe bent?

Clerx geeft daarvoor in de podcast een vrij concrete graadmeter.
Krijg je de kans om wat te slapen, tijd voor jezelf te nemen of de zorg voor je kinderen even uit handen te geven, en voel je daarna dat je batterij weer wat opgeladen is? Dan is dat iets anders dan wanneer rust nauwelijks nog helpt.

“Als je het gevoel hebt dat je je batterijtje niet meer in het oranje of zelfs in het groen opgeladen krijgt, denk ik dat er meer aan de hand is.”

Ook sneller geïrriteerd zijn of vaker uit je slof schieten kan een signaal zijn, zeker als dat blijft duren en je jezelf er niet in herkent.

Hulp zoeken in plaats van gewoon doorgaan 

“Heel veel mensen gaan op dat punt gewoon door. Ze voelen: het gaat niet meer, dus ik moet harder mijn best doen. En die uitputting wordt alleen maar erger.”

Wanneer je op dat punt komt, is het volgens Clerx belangrijk om jezelf serieus te nemen en ondersteuning te zoeken.

Beluister het volledige interview

Wanneer moet je je zorgen maken? Wie loopt meer risico op een parentale burn-out? En waarom is ‘zorg wat beter voor jezelf’ volgens Michel Vandenbroeck lang niet het hele antwoord? Beluister het volledige gesprek in de podcast Goed Genoeg.