Lies Clerx over waarom je jezelf niet mag vergeten als ouder: "Ben ik wel genoeg voor mezelf aan het doen?"

In de podcast Ouders komen samen van Mars van Mama Baas praten hosts Elke Vanhouche en Jeff Van Calster met psychologe Lies Clerx over individuele dromen en ambities als ouder. En over hoe makkelijk het is om jezelf ergens tussen werk, kinderen en alle dagelijkse drukte uit het oog te verliezen.

"Maar zijn wij gelukkig?"

Volgens Lies bestaat er geen perfecte balans tussen geven en nemen. Er zullen altijd periodes zijn waarin je meer geeft en periodes waarin er opnieuw wat meer ruimte komt voor jezelf. Belangrijker is dat je blijft stilstaan bij wat jij nodig hebt.

"We zijn heel erg bezig als ouder met: is ons kind gelukkig? Is onze partner gelukkig? Maar zijn wij gelukkig? Die vraag kunnen we ons niet genoeg stellen."
Of nog eenvoudiger: "Ben ik op dit moment mezelf niet aan het vergeten?"

Wie ben je nog naast mama of papa?

Want ouder worden verandert je. Ook je dromen en ambities kunnen veranderen. Dat is normaal. Maar Lies raadt aan om af en toe na te gaan waarom bepaalde dingen uit je leven verdwenen zijn. Heb je daar bewust voor gekozen? Of dacht je dat je ze moest opgeven om een goede mama of papa te zijn?

Wie zichzelf een beetje kwijt is, kan volgens haar terugdenken aan vroeger. Wat gaf je energie voor je ouder werd? Bij welke mensen of op welke plekken voel je je helemaal jezelf? Waar verlies je de tijd uit het oog? En wat mis je stiekem, maar durf je misschien niet hardop te zeggen?

"Je bent ook wel een mens. Ook nog achter uw moederrol." En daar af en toe ruimte voor maken, is niet egoïstisch. Het is ook iets wat je je kinderen voorleeft.
"Kinderen hebben geen perfectie nodig, maar connectie. Dus een ouder die er echt is met foutjes, gebreken, onvolmaaktheden, maar die vooral mens is. Vol van liefde en ook liefde voor zichzelf."