Lies Clerx over waarom onze mama's geen parentale burn-out hadden (en wij wel)

Als je soms het gevoel hebt dat je tekortschiet als mama, ben je lang niet alleen. Maar hoe komt het eigenlijk dat zoveel ouders vandaag tegen hun grenzen botsen? Hadden onze ouders daar dan geen last van?

Altijd knallen

Volgens psychologe Lies Clerx is parentale burn-out zeker geen modewoord. Wel is er de voorbije decennia heel wat veranderd in hoe we naar ouderschap kijken.
"We moeten altijd meer. We willen fulltime werken, we moeten een kind hebben dat zich gedraagt, we willen nog van alle hobby's daarnaast doen. Uiteindelijk hebben we het gevoel dat we gewoon altijd aan het knallen zijn en dat er weinig rustmomentjes zijn."

Die torenhoge verwachtingen zorgen ervoor dat we nauwelijks nog tijd nemen om op te laden. En als je batterijtjes nooit meer volledig opladen, raak je op termijn uitgeput.

Van buikgevoel naar opvoedingsexpert

Een ander groot verschil met vroeger? Ouderschap is vandaag veel meer "expert-driven", vertelt Lies. "Er is meer over geschreven, er wordt meer over gepraat. Dus het lijkt wel alsof we ons buikgevoel niet meer kunnen gebruiken. Dat dat niet meer genoeg is om keuzes te maken."
Waar onze ouders misschien eens advies vroegen aan hun eigen moeder of buurvrouw, hebben wij vandaag een overvloed aan informatie binnen handbereik. Boeken, podcasts, sociale media, cursussen en opvoedingsexperts vertellen ons hoe we het 'juist' moeten doen.
"De informatie die voorhanden is, is zo immens dat je bijna niet anders kunt dan erin in te lezen en je er een stukje in te verliezen."

Volgens Lies ziet ze in haar praktijk heel vaak ouders die daardoor zelfs niet meer weten wat hun eigen gevoel hen vertelt.
"Ik heb hier wel eens mama's die zeggen: mijn kindje weent en het enige wat ik kan bedenken is: wat zegt theorie X en wat zegt theorie Y? Terwijl ik dan vraag: wat zegt uw buikgevoel? En die kunnen dat bijna niet meer benoemen."

Perfect ouderschap bestaat niet

Net omdat we zo graag alles goed willen doen, leggen we de lat vaak onhaalbaar hoog voor onszelf. We willen een betrokken ouder zijn, een fijne partner, een goede werknemer, een leuke vriendin én ook nog eens een opgeruimd huis hebben.

Lies pleit er daarom voor om terug te keren naar de essentie: wat vind jij belangrijk als ouder? Welke waarden wil je meegeven aan je kinderen? En welke verwachtingen mag je misschien gewoon loslaten? "Boeken zijn tof, maar pak eruit wat voor u past en de rest? Leg het maar goed schoon langs u neer."

En soms betekent dat ook heel bewust enkele ballen laten vallen. "Mijn hoofdbal is strijken. Die is redelijk snel op de grond gegaan na een aantal kinderen." Want uiteindelijk zullen onze kinderen zich later wellicht niet herinneren of de keuken altijd blinkend schoon was.
"Ik denk dat ze zich vooral gaan herinneren dat jij de tijd nam om even naast hen in de zetel te zitten en misschien niet heel veel te doen, maar gewoon een beetje tv te kijken samen."

 Luister dan naar de volledige podcastaflevering van Mama Baas met psychologe Lies Clerx over parentale burn-out.