Zeggen dat een zwangerschap vaak gepaard gaat met heel wat fysieke veranderingen (ook na de bevalling), is een open deur intrappen. Sommige vrouwen hebben weinig tot geen moeite om hun veranderde lijf te accepteren of zelfs te omarmen, terwijl anderen het daar behoorlijk lastig mee hebben. En het is niet altijd gemakkelijk om een vrouw daarbij op de juiste manier te begeleiden en te ondersteunen. Deze man ging op Reddit op zoek naar hulp omdat zijn vrouw moeilijkheden kent in dat acceptatieproces en hij haar graag wil bijstaan.
‘Mijn vrouw (35) en ik (36) zijn meer dan 14 jaar samen en hebben twee kinderen van 5 en bijna 3. Ons seksleven is fantastisch, ik houd ervan om seks met haar te hebben en door de band genomen brengen we onze tijd graag samen door. Maar er zijn een paar problemen met haar postpartum lichaam.
We hebben kort een moeilijke periode gehad op het vlak van seks door de combinatie van onze kinderen en veeleisende jobs, maar de laatste maanden loopt alles weer vlot. Over het algemeen zijn we actief, maar mijn vrouw heeft een “situatie”. Na twee zwangerschappen is haar lichaam wat veranderd.
Mij kan het persoonlijk niks schelen. Ik zie haar postpartum lichaam nog liever dan haar lichaam van voor de kinderen. Maar ik ben natuurlijk niet de persoon die in dat lichaam moet leven. Vooral na de tweede ronde van borstvoeding zijn haar borsten quasi verdwenen, haar ribbenkast is nooit meer dezelfde geworden als voorheen en haar rug is wat breder. Mij kan het geen bal schelen – ik ben nooit een borstenman geweest en ik ben niet de grootste fan van grote borsten.
Het helpt niet dat ze regelmatig foto’s ziet van vroeger. Ik haat het om het zo te zeggen, maar ze had zogenaamde perfecte, stevige borsten. Ze blijft tegen zichzelf zeggen dat ze nu niets meer heeft en hoe slecht ze zich daarover voelt. Ze kijkt steeds opnieuw in de spiegel en geeft dan negatieve commentaar over zichzelf.
Het ding is, ik weet niet meer wat te doen. Ik toon haar hoe leuk ik haar vind, vooral in bed. Ik geef haar complimentjes over hoe mooi ze eruitziet (want dat is de waarheid, ik hoef niet te doen alsof), ik probeer te luisteren zonder zelf te veel te zeggen, want uiteindelijk is het haar lichaam en als ze daar niet tevreden mee is dan is dat haar recht – maar ik heb het gevoel dat ze zichzelf op die manier naar beneden haalt en ik weet niet wat ik eraan kan doen.
We hebben een geweldig seksleven en ik houd van hoe ze eruitziet. Wat kan ik nog meer doen? Zijn hier vrouwen die me advies kunnen geven? Ik dacht eventueel aan therapie, maar ik heb het gevoel dat ik haar dan misschien te veel push.’
Hartverwarmend om te zien hoe deze man alles uit de kast wil halen zodat zijn vrouw zich weer goed in haar vel voelt - we kunnen alleen maar hopen dat dit weggelegd is voor álle vrouwen die hiermee worstelen!
