Anniek

Anniek (1982), getrouwd met Dieter (1975), mama van twee jongens Karsten (2010) en Maties (2012).

Werkt als onderwijzeres (graadsklas vijfde en zesde leerjaar, fulltime).

Mijn beste eigenschap: Voor iedereen willen goed doen. Tegelijk is dat vaak ook mijn doodsteek.

Mijn favoriete activiteit is fotografie. Daarmee sta ik veel meer stil bij de kleine mooie dingen in het leven. Alsof ik veel meer zie doordat ik graag foto’s neem. Zo kan ik bijvoorbeeld compleet verwonderd zijn onderweg wanneer de zonnestralen door de bomen priemen. Of het helpt me om het verhaal van mijn kinderen vast te leggen voor later en vooral voor mezelf zodat ik achteraf nostalgisch kan terugblikken.

Mijn meest voorkomende mentale toestand: Zweven tussen diepe dalen en scherpe toppen.

Volmaakt geluk is voor mij: Beseffen dat ik mensen heb die mij graag zien en omgekeerd.

Ik heb de pest aan mensen die zich te goed voelen om hun hand op te steken wanneer je ze tegenkomt of die geen dank-u-wel-knikje/handje willen geven wanneer je ze in het verkeer een gunst bewijst. Of wanneer mijn kinderen oversteken en beleefd zwaaien naar de chauffeur die voor hen stopte, de chauffeur gewoon de andere kant opkijkt. Is het zo moeilijk om eens terug te glimlachen of te zwaaien?

Ik zou wel eens voor een dagje een man willen zijn. Misschien opent dat een heel andere wereld? Of misschien helpt het om misverstanden uit de wereld te helpen.

Mijn helden zijn de mensen uit de zorgsector. Dagdagelijks mensen helpen of het nu in een rusthuis, verzorgingstehuis, ziekenhuis of een instelling is. Het maakt niet uit. Hoedje af voor wat die mensen kunnen. Ik sta zelf in het onderwijs en besef dat het niet gemakkelijk is. Dus bij deze dank u wel, want er zijn er veel die  het jullie niet zouden nadoen.

Mijn favoriete motto? ‘Morgen komt een nieuwe dag, need I say more?’