Ik was het gezaag beu. Dus maakte ik mijn tiener gedurende 5 dagen verantwoordelijk voor het avondeten.

Een werkweek lang mocht mijn tiener beslissen

Let op: het ging niet om één avond eens gezellig koken. Ze mocht (moest – afhankelijk van het perspectief) 5 dagen lang mee bepalen wat we aten, rekening houden met het budget en goestingskes van de rest van het gezin. En vervolgens zelf achter het fornuis staan.

Ik wilde haar vooral eens laten voelen hoeveel er bij dat ene avondmaal komt kijken. Dat het moeilijker is dan het lijkt om elke dag opnieuw iets te bedenken waar iedereen min of meer tevreden mee is. En dat het echt balen is als je net je uiterste best hebt gedaan om iets lekkers te maken,  je ‘beloond’ wordt met gezaag.

Ik maakte het haar wel een beetje gemakkelijk

Ik ben nu ook weer niet compleet sadistisch. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om Foodbag uit te testen. We hebben samen de app geïnstalleerd, en zijn door het weekmenu gescrolld waarbij ik af en toe eens, uiteraard geweldig subtiel, een goedkeurende ‘mm, dat ziet er lekker uit’, signaal gaf. Maar vervolgens heb ik het dan wel losgelaten en ze zelf laten kiezen. Er zijn trouwens 40 recepten om uit te kiezen, waaronder ook kindvriendelijke gerechten en ‘Quick & Easy’-gerechten die binnen de 15 minuten op tafel staan. 

Waarom Foodbag? Veel variatie, waardoor je niet telkens bij hetzelfde menu uitkomt zoals bij sommige andere boxen. Het is Belgisch. Mag toch ook eens. En vooral: oprecht lekker. Zelfs een beetje restaurantgevoel thuis.
En ook belangrijk: je hebt geen verplicht abonnement. Je bestelt wanneer het jou uitkomt en hangt nergens aan vast. 
Ook fijn: nieuwe klanten krijgen met code TIH60 €60 korting, verdeeld over de eerste drie bestellingen. En wie vóór 29 september laat leveren, krijgt tijdelijk ook een gratis fruitpakket. Meteen gezonde tussendoortjes voor in de boekentassen van de kinderen. 

De ingrediënten werden geleverd en bij elk gerecht zat een duidelijk stappenplan. Volgens Foodbag moet daardoor eigenlijk iedereen ermee kunnen koken, ook kinderen. Dus euh, ik heb mijn mond proberen houden. Geen (of nauwelijks, slik): ‘dat mes is te groot’, ‘wacht, ik snij die ui wel’, ‘je moet wel eerst water opzetten’, ‘niet dié pan’, ‘zal ik gewoon…’

Dag 1 ging het eigenlijk allemaal prima. Niet noodzakelijk op mijn tempo of op mijn manier, maar het eten stond op tafel en het was heel lekker. Dag 2 was het enthousiasme minder groot. Het eten was nog steeds even lekker, de weg ernaartoe was minder vlot. Het besef was real: het eten koken, dat duurt blijkbaar langer dan mijn gebruikelijke, volgens haar al onredelijke vraag: ‘kan je aub je bord in de vaatwas zetten’ of ‘was het lekker?’. 

Dag 4 heb ik het terug overgenomen. Ja, mensen, ik ben een watje. Mijn boodschap was aangekomen. Ze heeft haar lesje geleerd. Hoop ik.

Is het gezaag nu gedaan?

Whoehahaha. Nee. Ik woon nog altijd met tieners. Maar er zijn wel een paar euro’s gevallen, denk ik:

1. Koken kost tijd, zelfs met een superhandige box zoals Foodbag (grote fan!). Dus als ik kook, is het minste wat zij kan doen: helpen opruimen. 
2. Ze mogen echt wel meekiezen wat er op tafel komt, maar dan moeten ze pro-actief zijn en voor ik boodschappen doe en voor ik de maaltijdbox bestel, hun eigen mening geven. Op tijd! Ik ben altijd bereid om te luisteren. 
3. Mama is echt een held. Voila. 

Dit artikel kwam tot stand met dank aan onze partner Foodbag. Meer informatie over ons advertentiebeleid vind je hier.