Als je steeds moet compenseren voor je ex

  • door Gastmama

~Alleenstaande ploetermoeder van 1 ploeterkind schrijft en hoopt dat ze blijft.~

Jarenlang al droomde ik ervan. Om het eindelijk eens wat makkelijker te hebben. Gedaan met ploeteren. En toen besloot ik 4 jaar geleden om uit elkaar te gaan met m’n ex. Ja hoor, nu zou het 10x makkelijker gaan. Alles zou makkelijker zijn. Vooral het geregel en gedoe rond zoonlief.

En dan de grote maar. Het gaat niet makkelijker. Integendeel.  Het geregel en gedoe voor zoonlief blijven lastig, maar op dat vlak is het effectief makkelijker, eerlijk waar. Ik hoef het niet meer te dubbelchecken met de ex, want net dat zorgde alleen maar voor meer geregel en gedoe.

Ik moet compenseren waar mijn ex steken laat vallen

Maar er komt nu extra geregel bij voor de ex, die nog steeds van me verlangt dat ik compenseer waar hij steken laat vallen.  Dat verlangde hij toen we samen waren, en nu we uit elkaar zijn, verlangt hij dat nog steeds.

Of hij de zwemspullen van onze zoon nog even kon binnen zwieren? We noteren: maandagochtend. De zwemles gaat door op maandagavond om 18u40. Hij wist niet dat onze zoon op maandag ging zwemmen. Dat was toch op dinsdag? Ja, vorig jaar. Sinds september al op maandag. Ik was al twee keer op zondag gaan aanbellen om die zwemspullen op te halen, net om die reden. Oh, dat wist hij niet meer. Of ik het in het vervolg even op mail kon zetten?

Het probleem draait altijd mijn kant uit

Oeps, gelijk draaide het hele probleem weer mijn kant uit. Want zijn geheugen is niet goed, en of ik dat dan zelf even kan rechtzetten, compenseren?  Dus, vanaf nu communiceer ik geen belangrijke wijzigingen in de zwemlesmomenten van zoonlief meer rechtstreeks, maar mag ik niet vergeten van het even op mail te zetten. Niet vergeten, want anders weet hij van niks en vergeet hij alles.

Dus makkelijker? Niks van. Want nog steeds doet de ex aanspraak op mijn compensatievermogen.

Kan ik hier compensatiedagen voor krijgen? Want deze ploetermoeder met 1 ploeterkind wil er graag eens even tussenuit...