Het leven van een hoogzwangere vrouw: "Loop jij hier ook nog rond?!"

  • door Gastmama

Binnen een paar dagen is het zover. Dan heb ik de uitgerekende datum voor de bevalling van ons tweede kindje gehaald. Vorige week was ik nog aan het werk, maar ondertussen is dat hoofdstuk afgesloten. Tijdens de eerste dagen ‘bevallingsrust’ ben ik er maar meteen ingevlogen. Alles nog eens goed poetsen, strijken, boodschappen doen voor een gans legioen, ovenschotels maken ondanks de huidige tropische temperaturen, ... Want elke dag kan de laatste dan zijn, hé?! Ik was best trots op mijn verwezenlijkingen ondanks mijn olifantenfiguur. En de gynaecoloog zag reeds vooruitgang in de onderste regionen, dus we waren voorzichtig optimistisch. Het einde was in zicht. 

Na een weekje thuis te zijn en met een kleine bengel die nu ook in zomervakantie is, blijken de strijk - en poetsinspanningen reeds achterhaald. Want, bleek dat elke dag toch niet de laatste was. En ondertussen blijven die tropische temperaturen maar aanhouden! Ons dochtertje brengen we plichtsgetrouw al waggelend naar haar eerste kampje. Daar kunnen we stilaan een bandje afspelen tegenover andere mama's en oma's. Ja, het is voor ieder moment. Ja, het is lastig met het warme weer, ... Dit gaat vaak over tot de zeer directe vraag: "Loop jij hier ook nog rond?!" 

Het hoeft echt niet voortdurend over de nakende bevalling te gaan

Wel, tenzij iemand weet heeft van een koele retraite voor moeders die op het punt staan om te bevallen, ben ik toch genoodzaakt om verder chauffeur te spelen, boodschappen te doen, ... Tot dan zal mijn omgeving genoodzaakt zijn om mijn waggelende gedaante in het straatbeeld te tolereren. Als je mij ziet, vraag mij zeker hoe het met mij gaat, maar spreek ook gerust over koetjes en kalfjes. Het hoeft voor mij echt niet om de vijf minuten over de nakende bevalling gaan. En neen, ik weet niet of ik epidurale wil, en ja, ik vind het gênant om te vertellen hoeveel opening ik al heb. 

Tips voor lotgenoten

Nu de uitgerekende datum zeer dichtbij komt en ik meer en meer het gevoel krijg dat deze baby voor eeuwig blijft zitten, wil ik toch nog enkele tips meegeven aan lotgenoten die in hetzelfde schuitje zitten: 

  • Als jullie ook tropische temperaturen moeten doorstaan, sluit je huis dan hermetisch af zodat het lekker koel blijft. Ik zeul ook overal een natte handdoek mee zodat mijn voetjes lekker koel blijven. 
  • Maak voor 1 keer dankbaar gebruik van het medeleven van ouders en schoonouders. Nog een mandje strijk staan of babysit nodig: geen twee keer over nadenken en afgeven die handel! 
  • Doe ook leuke, minder nuttige dingen die je anders niet zou doen. Een top-lijst maken op Spotify (handig voor bij de bevalling), pudding maken (om te zondigen), gewoon eens de solden checken (ook al kan je niets passen), hetzelfde mooie pakje voor de baby nog een tweede keer kopen (maar dan in een andere kleur), ... 

En als je na deze tips nog steeds gek wordt, doe dan zoals ik en roep eens luid tegen je buik: het is genoeg baby, nu moet je eruit!
PS: bij mij heeft het niet gewerkt, maar het doet toch eens deugd. 

Het blijkt: die laatste dagen van de zwangerschap zijn niet onze mooiste, maar we weten allemaal, ooit komt het goed. Tenzij het een echte olifantendracht wordt.  :-) 

 

Eva