Is het oké dat het soms niet oké is?

Als ik mooie plaatjes zie passeren op sociale media, dan kan ik daar best wel over mijmeren. Ik kan daar soms zelfs een beetje jaloers op zijn. Zo’n schone living, altijd tip top in orde. Wauw! En die kinderen... Altijd zo proper, haar in de plooi, mooie kleertjes... Maar ook foto’s over uitstapjes en feestjes steken mijn ogen weleens uit.

Tot daar. Want ik beken schuldig. Ik zal niet gauw lelijke foto’s van mijn kinderen online zwieren, tenzij die vergezeld zijn van een - voor mij alleszins - hilarische tekst.

Het zijn niet de onelegante foto’s op het strand die het publiek ziet verschijnen. En neen, als het hier een nest van jewelste is, zal ik mijn living ook niet delen met de wereld.

En ik beken weer schuldig: wat ik over menig plaatjes denk, denkt een ander ook vaak als ze mijn Facebook of Instagram checken. ‘Zo’n schone foto van uw kinderen’, hoor ik wel eens. Het zijn schone kinders, ik moet mij daar niet ambetant over voelen om dat te zeggen. Maar ze zijn niet altijd proper, ze hebben niet altijd hun mooiste kleren aan en ja, ik heb het ooit al is gewaagd om mijn oudste dochter haar haren twee dagen niet te kammen. TWEE dagen! Stel u voor!

Maar dat zeggen we inderdaad niet. Mensen wachten daar niet op. Dat wordt niet “geliked”. Dat wetende ga ik het morgen niet anders doen. Maar het is oké om te zeggen dat het soms niet oké is.

Ik heb soms echt geen zin om op te ruimen. En ik durf weleens niet open te doen als er hier zondag iemand onverwachts aan de deur staat. Want het is hier niet oké. Ik heb na de middag mijn pyjama aan. En ik zie er niet uit als Valerie De Boosere in die pyjama. Ik doe Nancy uit ‘Thuis’ alle eer aan. De ontbijttafel is maar half afgeruimd. De kinderen hangen vol choco. Ze zijn niet gewassen. Ik heb mijn tanden nog niet gepoetst. In mijn wasmachine zit een was van 3 dagen geleden.

Niet oké-dagen zijn heel oké

En zal ik er nog een schepje bovenop doen? Zondag staat de tijd hier soms stil. Want ’s avonds zitten we hier nog in pyjama. Of in een outfit dit ik al vijf keer op het hoopje ‘spullenhulp’ heb gesmeten. En ons haar is nog niet gekamd en de kindersnoetjes zijn nog niet proper. De oudste heeft een paar uur TV gekeken. Ja, een paar uur. En ik? Ik heb alles en niets gedaan. Elke keer aan iets begonnen en na een kwartier weer weggelegd.

Morgen is ook goed. En morgen zal ik die 2 halve paaseitjes wel in bad zwieren. En keiveel “Ultra-Doux” gebruiken om hun haar te kammen. De nest ruimen we morgen wel op en de gewassen was die eigenlijk niet meer vers gewassen is, die wassen we dan nog eens.

En eigenlijk zijn die 'niet-oké' dagen gewoon echt heel oké.