Liefde en kinderen in tijden van corona: 11 filosofische vragen

  • door Mama

De coronasituatie: onafgebroken samenleven met je kinderen en man tijdens de COVID-19 quarantaine.  Kind 1 heet Marcello, hij is 5 jaar oud. Kind 2 heet Mauro, hij is 3 jaar. Mijn jongens zijn chaotisch, luid en competitief. Ze dingen beiden naar de titel van “opperprottengod”. Mijn man is knap, slim en een goede chefkok. Hij is ook traag in het opmerken van sarcasme, gezien zijn moedertaal niet het Nederlands is - wat soms écht helpt. Er circuleren bij ons drie talen thuis: Italiaans, Nederlands én Engels. Facile, makkelijk and easy! No, echt. Really.

  1. Ik denk dat ik mezelf alleen kan terug vinden in de berging. Met een glas wijn. Oh nee. Mijn naam is Joke en ik ben een Covidalcoholist.
  2. Covidalcoholist by proxy AKA mijn sobere, jongste kind dat geen alcohol nodig heeft om zich te gedragen als een mini-zatlap.
  3. Het groeiende besef dat mijn kinderen mijn grootste nalatenschap zullen zijn. Slik. En wellicht wel mijn belangrijkste verwezenlijking in dit bestaan. Gulp half glas wijn.
  4. Voeden wij de kinderen op of zijn wij bezigheidstherapie voor kleuters?
  5. Hoeveel wijn mag je drinken bij/tijdens het knutselen? Hoeveel bier is pedagogisch onverantwoord?
  6. Hoe vaak kan je ‘wauw’ herhalen zonder dat je kinderen beseffen dat je dat niet positief bedoelt?
  7. Hoe lang mag of kan je jezelf opsluiten in het toilet? Wanneer verandert de behoefte werkelijk in een noodzaak?
  8. Was mijn eigen moeder zo neurotisch als ik? Of vond zij zichzelf ook interessant genoeg om mee te praten?
  9. Als ik wil dat mijn kinderen leren te menen wat ze zeggen, moet ik écht werken aan mijn gezicht in bedwang te houden terwijl ze spreken.
  10. Alleen “eventjes boven gaan poetsen”: het beste moment van de dag. Wie had dat gedacht?
  11. Waarom ben ik niet de Gypsy Fairy Queen?