Prachtige boodschap voor mama's van zoontje(s)

  • door Mamabaas

De band tussen een moeder en haar zoon is iets unieks. Het lijkt wel alsof die kleine jongens ons vanaf het prille begin rond hun vingertje kunnen draaien. En natuurlijk willen we hen opvoeden tot zelfstandige mannen die voor zichzelf en hun gezin kunnen zorgen, maar toch hopen we ook dat ze weten dat wij er altijd voor hen zullen zijn als ze ons nodig hebben.

Rachael Boley schrijft voor Three boys and a Mom, en ze deelde onlangs een ontroerend eerbetoon aan haar zonen op Facebook en Instagram. Ze baseerde zich daarvoor op een tekstje dat eerder al werd geschreven door Tabitha van Team Studer.

Mama is de thuisbasis

Dit schreef ze: “Een mama is de thuisbasis voor haar zoon. Jij staat voor zijn thuis. Wanneer hij zijn eerste stapjes zet, dan waggelt hij een paar meter verder en komt dan terug. Daarna waggelt hij nog wat verder, en daarna komt hij weer terug. Wanneer hij iets nieuws probeert, dan zal hij jouw trotse glimlach zoeken. Wanneer hij leert lezen, dan zal hij hetzelfde boek 20 keer na elkaar aan jou voorlezen, omdat jij de enige bent die zo vaak wil luisteren. Wanneer hij een sport beoefent, dan zal hij jouw gezicht tussen het publiek zoeken. Wanneer hij ziek is, zal hij jou roepen. Wanneer hij er echt een zootje van heeft gemaakt, zal hij jou bellen. Wanneer hij volwassen en sterk en stoer en groot is maar hij de behoefte voelt om te huilen, dan zal hij naar jou komen; want een man kan huilen in het bijzijn van zijn moeder zonder zich te generen. Zelfs als hij volwassen is en een nieuwe vrouw in zijn leven heeft en een nieuwe thuis, dan ben je nog altijd zijn moeder; zijn thuis, de eeuwige constante, net zoals de zon. Als je dat weet in je hart, dan zal al de rest op zijn plaats vallen.”

Foto instagram

Ik wil de tijd stopzetten

Ik heb zelf het geluk om mama te zijn van twee zoontjes. Telkens opnieuw denk ik dat we aan de allerleukste fase zijn aanbeland, de fase waarin ze het meest innemend zijn. Maar al te vaak wil ik de tijd stopzetten, zodat ze geen seconde ouder zouden worden. Omdat ik weet dat ik op een dag met mijn ogen zal knipperen en dat ze plots volwassen zullen zijn.

Ik wil dat ze blijven waar ze nu zijn. Dat ze vechten voor hun onafhankelijkheid en twee seconden later vragen om hen naar hun bed te dragen. Jongens zijn vol leven en liefde en alles wat goed is in de wereld. En sommige van ons hebben het geluk hun mama te zijn.

Unieke band

Het is soms hard om hen te zien opgroeien en hen te moeten loslaten. En als we onze taken volbracht hebben, dan zullen ze ons verlaten. Maar de woorden van Boley herinneren ons eraan dat er altijd een unieke band zal zijn tussen mama en zoon, en dat is toch een geruststellende gedachte, niet?

 

Bron: Scary Mommy