Zo zalig als je kind inziet dat mama en papa ook maar mensen zijn

  • door Mama

We gaan er geen doekjes om winden. Het ouderschap betekent onder andere dat je alles doet voor je kind. De eerste levensjaren gaat het vooral over geven. Oké, je krijgt heel veel liefde terug van die kleintjes maar laat ons eerlijk zijn, veel dankbaarheid kan er niet van af hé?!

Ouders to the rescue

Als je baby ’s nachts honger heeft, spring je je bed uit om zo snel mogelijk de hongerige wolf te voeden.

Een vuile pamper? Geen probleem, we proberen het probleem binnen de minuut te fiksen.

Ziekjes? Mama en papa kuisen onmiddellijk het bedje vol melkkots uit, zelfs al is het midden in de nacht. Nachtmerries begrijpen we ook en we verlaten ‘met plezier’ het warme bed om dat kleintje te gaantroosten. Honger? Dorst? We voeren binnen de minuut de werken van barmhartigheid uit!

Mijn gevoelens tellen ook mee

Je raakt er echt aan gewoon en je voert alle commando’s op automatische piloot uit. Het zijn echt kleine opportunistjes, die baby’s en peuters. Tot uiteindelijk… Halleluja, hoera, hip hoi, joehoe, witte rook! Het kind heeft begrip voor mijn gevoelens!

Na drie jaar zwoegen, vroeg mijn oudste of het oké was dat ze ging wandelen met papa. Toen ik zei dat het geen probleem was, vroeg ze of ik zeker was. Of ik niet te verdrietig zou worden als ze me even alleen miet. Of ik haar niet te veel zou missen. Ik ben niet snel van mijn sokken geblazen, maar ik moest nu toch eens heel diep ademhalen. Ben er nog niet helemaal aan gewoon geraakt, aan dat kleine empaatje in huis. Maar het is zo zalig dat ze eindelijk begrijpt dat mama en papa ook mensen zijn en ook gevoelens hebben!