Aan de vrouwen in de wachtkamer

  • door Mama

Jaren geleden las ik een artikel van een mama die na een lang vruchtbaarheidstraject wilde laten weten dat ze er nog steeds aan dacht; aan de andere vrouwen met wie ze de wachtkamer deelde op de fertiliteitsafdeling. Zelf was ze nu mama geworden van twee kindjes. In een drukke ochtendrush kon het haar opeens overvallen. Dan dacht ze aan alle wensmama’s die op dat moment op de fertiliteitsafdeling zaten. Klaar voor hun controle. Ze wilde gewoon laten weten dat ze hen niet vergeten was, ondanks dat haar wens was uitgekomen.

Jaren later wil ik graag hetzelfde doen. Die ochtenden op de fertiliteitsafdeling zijn me namelijk bijgebleven. Op controle om te kijken of ‘het moment’ daar is. Bloedafname en echo. Meerdere ochtenden per maand, vaak dagen achter elkaar.

Wekker extra vroeg want hoe vroeger je er bent, hoe sneller het je beurt is. ‘First come, first served’. En zo zit je daar s ’ochtends vroeg, meestal met ontbijt in de hand, tussen tientallen andere vrouwen te wachten op je beurt.

Vaak waren het dezelfde gezichten die je zag wanneer je na een mislukte poging terug in die wachtkamer zat. Gedeelde smart heet zoiets dan.

Mijn wens is ondertussen uitgekomen. Twee keer zelfs. Maar ik ben jullie niet vergeten en daarom:

Aan de vrouwen in die wachtkamer die nog niet de mama zijn die ze zo graag willen zijn: ik denk aan jullie!