Boys will be boys

Ben jij ook een jongensmama? Dan heb je ongetwijfeld al vaak gezucht en het volgende gedacht: “Laat het los. Boys will be boys anyway.” Sommige dingen zijn nu eenmaal typisch voor zoontjes (en mannen *kuch*). Heb jij ook van die stoere kerel(s) in huis? Dan herken je zeker onderstaande zaken.

Vechten voor het plezier

Terwijl jij jouw kinderjaren vooral herinnert als rustige speelmomenten met My Little Pony of Barbiepoppen, doen jouw zoontjes niets liever dan elkaar afbeulen. Slaan. Kloppen. Schieten. Stampen. Op elkaar springen. Het hoort er allemaal bij. Want vechten is … euh … spelen. Jawel. Er is niets kwaads mee bedoeld. Het zijn jongensdingen. Dat begrijp jij helemaal niet. Het liefst van al zou je willen roepen. “Pas op voor mijn vaas!” “Voorzichtig dat jullie elkaar geen pijn doen!” “Straks val je nog op je hoofd!” Adem innnnnn. En adem uitttttt. Want het hoort er nu eenmaal bij.

#boyswillbeboys

Blauwe plekken en open wondes

Soms lijken zoontjes wel giraffen. Alleen hebben ze geen bruine vlekjes op de huid, maar blauwe. Of groene (na verloop van tijd). Je vraagt je steevast af vanwaar die blauwe plekken toch blijven komen. Zodra jouw knaapje van school, zwem- of turnles komt, merk je het al. Hopla. Een blauwe plek. Je wil wel zalf smeren, zodat het rapper geneest. Maar tegelijkertijd besef je. Het. Heeft. GEEN. Zin. Morgen staat er ongetwijfeld een nieuwe klaar.

En in het verlengde van die blauwe vlekken: ook open wondes. Ligt de knie open na een valpartij? Dan sta jij uiteraard klaar met de beste zorgen. Beetje ontsmetten. Eventueel wat zalf. Een pleister van Star Wars. Én een zoentje van mama. Als finishing touch. Maar morgen valt zoonlief ongetwijfeld op precies diezelfde plek. Get over it.

#boyswillbeboys

Gescheurde broeken

Jongensmama’s hebben het ongetwijfeld al allemaal ondervonden. Je gaat naar de winkel en koopt stevige broeken. Je wil er gerust een paar centen meer voor betalen. Want jongens, tja, die kruipen op hun knieën, vallen en beleven de wildste Ninja-avonturen. En je stapt fier buiten met je zak. Want jij hebt de koop van je leven gedaan. Met die broek kan hij zeker een paar maanden of misschien wel een jaar voort. Euhhhh. NOTTTT. Think. Again. Binnen 6 weken zit er een scheur in.

#boyswillbeboys

Muscles for life

Te pas en te onpas gaat dat armpje de lucht in. Vuist in een krommende beweging. En de spierbundel zoeken. Zoeken met een vergrootglas, mama, want jij ziet het niet. Maar die getrainde spier? Die is er! Alleen ben jij daar niet zo mee bezig. Dat zijn jongensdingen. Dat versta jij niet.

#boyswillbeboys

Farting is fun

Winden laten. Dàt is humor. Hoe meer, hoe beter. Als mama zie je er de humor niet (altijd) van in. Zeker niet als het lijkt alsof de beerput juist werd leeggehaald. Maar het is leuk. De appreciatie voor de broekhoest begint al bij je kleuter. Vervolgens groeit die appreciatie bij je puberzoon. En helaas wordt die nog altijd overgewaardeerd door de volwassen man :-).  Daarnaast kunnen jongens ook wel wat pipikaka-grapjes smaken. Het liefst aan tafel, terwijl jij dat heerlijke bord stoofvlees met frieten aan het verorberen bent.

#boyswillbeboys

Floreren met die leuter

Af en toe moet die onderbroek uit. Je snapt niet waarom. Maar het moet gewoon. Wat staan wiebelen met die leuter. Da’s grappig. Het is nog net geen puppetry of the penis, maar het scheelt niet veel. Vanwaar komt dat onverwacht gedrag? Geen vrouw die het weet. Maar dat zijn mannenzaken. Da’s iets voor stoere knapen. Binken. Lefgozers. Echte venten.

Boys will definitely be boys...