Brief aan alle gouden juffen en meesters

Het is weer zover. Dat hele schooljaar is weer voorbijgevlogen. Zoef. En nu mogen de juffen en meesters op vakantie, net als onze kinderen. Ik gun het hen met heel mijn hart, die twee maanden verlof. En wel hierom.

Zelfvertrouwen

Mijn dochter heeft dit jaar namelijk een gouden juf gehad. Zo eentje die opstaat en gaat slapen terwijl ze aan haar ‘kindjes’ denkt. Zo eentje die ziet als er iets scheef zit bij één van haar kindjes en er dan alles aan wil doen om te achterhalen waarom het kind in kwestie zich slecht voelt.

In het begin van het schooljaar had mijn dochter niet zoveel zelfvertrouwen. Ze moest zelf op haar ‘leefhoudingrapport’ bijvoorbeeld aanduiden hoe ze scoorde op een aantal zaken, zoals: ik zeg geen lelijke dingen over een ander, ik luister als iemand spreekt, ik ben beleefd. En bij die eerste rapportjes was ze elke keer superstreng op zichzelf: ze gaf aan dat ze niet zo goed scoorde op die dingen terwijl ik eigenlijk wel wist dat dat wel het geval was.

Evolutie

En dat zag haar juf ook. En ze vond dat best wel erg. Dus besloot ze eraan te werken. En ze begon op allerlei manieren subtiele signalen aan mijn dochter te geven dat ze meer dan oké was. Dat ze niet zo hard mocht zijn voor zichzelf. En dat ze in zichzelf mocht geloven, want ze was zo’n lieve en grappige meid.

De transformatie was enorm. Mijn dochter evolueerde van een onzeker bang muisje in een grappige, open en vrolijke meid die al eens een grapje durft uit te halen in de klas. Ook thuis zag ik een verschil: ze leerde haar eigen emoties beter te herkennen en kon beter uitdrukken wat er was.

Ze bloeide open.
En dat is ook voor een groot deel te danken aan haar juf.

Er zijn overal zo van die gouden juffen en meesters die meeleven met hun leerlingen. Die mee helpen zorgen voor ons kostbaarste bezit.

Tot in september!

En omdat ze dat doen, vind ik dat ze ook echt wel hun vakantie verdienen. Ze hebben die tijd nodig om afscheid te kunnen nemen van deze groep kinderen, om zichzelf weer op te laden en mentaal klaar te maken voor die nieuwe lading die er in september aankomt. Om weer het beste van zichzelf te kunnen geven, elke dag opnieuw. Om dat kostbare bezit van ons te begeleiden naar straffe volwassenen.

Dat verdient een vakantie. Het ga jullie goed, en tot in september!