Dat heet dan gelukkig zijn …

Ken je dat? Je zit in de auto, op weg terug van de zee, je kroost ligt in slaap op de achterbank en je vriend naast je ook. Je staat in de file, op de achtergrond nog wat K3-muziek (ja, met drie meisjes, wat wil je?). En daar zijn ze dan: de tranen van geluk.

Wie had 10 jaar geleden kunnen denken dat ik de liefde van mijn leven zou tegenkomen, samen zou wonen en 5 jaar later onze eerste creatie in mijn armen zou houden?

Nu we het hele weekend als gezin gespendeerd hebben, besef ik hoe gelukkig ik mag zijn met onze drie mooie, gezonde kindjes.

En ook al kan ik ze soms achter het behang plakken, ik smelt telkens als ze ’s avonds bij mij op schoot komen zitten of als er een spontane kus op mijn wang belandt.

En dan overkomt het mij weleens dat er een traantje vloeit bij mij… Ik veronderstel dat mijn hormonen nooit helemaal in hun plooi gevallen zijn ;)