Waarom elke moeder de best of van haar kids zou moeten opschrijven

Bij de geboorte van ‘grote broer’ kreeg ik van mijn twee broers een babyalbum. Je kent het wel, zo'n boek waar je foto's kunt in plakken en per levensjaar de leukste momenten kunt neerschrijven. Ik heb ook nog steeds zo'n boek van toen ik zelf klein was. Ik vind het altijd weer een plezier om in te kijken.

Grappige woorden

Ieder jaar probeer ik dus alle vraagjes in te vullen en het boek bij te werken. Van 'Wat is je lievelingseten?' (raar maar waar: broccoli) tot 'Schattige dingen die je zei en deed'.

Bij die laatste vraag bleef de inspiratie maar komen. Zo zegt grote broer 'salademietjes' in plaats van 'salami'. Of 'abridekoozies' wanneer hij een abrikoos wil. En wil hij een mandarijn, dan vraagt hij naar een 'mandolijn'. Ook 'Ik ben een hoestink’ blijft een van mijn favorieten. En werken doet hij het liefst op de 'competoeter'.

Een navel is ook iets vreemd voor grote broer. Hij wil er steeds in kijken omdat hij zo hoopt te kunnen zien wat er in je buik zit. 'Op reis' betekent voor grote broer vooral het huisje waar we in Zeeland naartoe gingen. Dus als we nu zeggen dat we 'op reis' gaan, denkt hij steeds terug aan dat huisje.

Mooie herinneringen voor later

Ik ben blijven schrijven tot de lijntjes op de pagina’s allemaal vol geschreven waren. Die kleine kerels van me hebben me al zoveel plezier en vreugde gegeven. Ik moet er nog steeds om glimlachen als ik mijn blogbericht herlees.

Wat was jouw favoriete schattige ding dat je dochter/zoon zei of deed?