Het relaas van een eerste werkdag na de bevalling

Na drie maanden welverdiende moederschapsrust was het gisteren de grote dag: tijd om weer aan de slag te gaan. Ik liep de avond van tevoren al een beetje zenuwachtig rond omdat mijn vriend er net die ochtend niet zou zijn. Maar ik had een plan.

Na drie maanden welverdiende moederschapsrust was het gisteren de grote dag: tijd om weer aan de slag te gaan. Ik liep de avond van tevoren al een beetje zenuwachtig rond omdat mijn vriend er net die ochtend niet zou zijn, ik drie meisjes moest klaarmaken en ik mezelf ook nog moest zien te fatsoeneren. Maar ik had een plan. 

D-day: the story

De ontbijttafel stond al klaar. De koekjes, de banaan en het water zaten al in de boekentassen. Ik moest alleen nog de boterhammen smeren. Ook de puree had ik al klaargemaakt voor bij het avondeten van die avond. Het kwam er alleen op aan om op tijd te vertrekken, zodat de kindjes op tijd op school en in de crèche zouden geraken en ik op mijn werk zou zijn. Dit is het relaas van D-day.

The woman with the plan...

7.15 uur: kindjes uit bed halen. Ocharme, ze liggen nog zo zoet te dromen. Maar no mercy, hup hup, vooruit met de geit. Kleren aan, tanden poetsen, haren kammen. Ook kleine Renée wordt abrupt uit haar slaap gerukt. Kleren aan en flesje geven (vanaf wanneer kunnen ze nu weer zelf zo’n flesje vasthouden, want een boterham smeren met één hand is niet evident??). 

8.15 uur: allemaal in de auto. De oudste twee vinden het nodig om nog even te discussiëren over wie er vooraan mag zitten. ‘Meisjes, nu niet! Ik tel tot drie en dan zitten jullie elk in jullie stoel!’

8.25 uur: kindjes aan school afzetten: check.

8.30 uur: baby Renée afzetten in de crèche: check.

8.40 uur: met een krop in mijn keel rijd ik naar mijn werk. Na wat file kom ik eindelijk aan op mijn werk. Ik zit nog even in mijn auto op de parking en besef wat een mooie, intense tijd ik beleefd heb met mijn drie dochters. Maar ik ben klaar om me opnieuw in de grote mensenwereld te begeven. Het is een leuk en warm terugzien van de collega’s. Onnodig te vertellen dat het niet de meest productieve dag was ;). Samen lunchen en bijpraten voelt zo goed aan. Ik voel me weer nuttig. 

17.30 uur: terugkeren naar huis en maar hopen dat er niet te veel file is. 

18.15 uur: kindjes ophalen bij de mama van een vriendinnetje. 

19 uur: avondeten en bijpraten met de kindjes over hun dag. De schaafwonde verzorgen op Marthes neus en er een troostend kusje opgeven. 

20 uur: boekje voorlezen en kindjes in bed. Verder nog alles opruimen en klaarzetten voor de volgende dag. 

21 uur: laatste flesje van de dag voor Renée. 

21.30 uur: mamatijd. Opladen voor morgen. Want dan begint alles opnieuw.