Het Supermama Syndroom

  • door Mamabaas

Heb jij soms ook last van het Supermama Syndroom? Dat is de illusie dat je als mama perfect in staat bent om alles te doen voor iedereen, terwijl je ook zelf alles onder controle hebt. Eigenlijk klinkt het een beetje belachelijk, niet? Toch jagen we constant een onhaalbaar beeld na, waarbij we alles perfect onder controle hebben, met alleen maar lachende kindertjes in ons kielzog. En als we daar dan niet in slagen, dan duiken die oh zo bekende schuldgevoelens op. Waarom leggen we onszelf eigenlijk zulke hoge verwachtingen op? En hoe komt het dat het moederschap gepaard gaat met het idee dat je plots in staat bent om alles te doen voor iedereen?

Het Supermama Syndroom duikt overal op. Door ja te zeggen tegen iets waarvoor je eigenlijk geen tijd of zin hebt, zoals toezeggen als vrijwilliger op school. Of door een tot in de puntjes afgewerkt themafeestje te geven voor de verjaardag van je peuter. Of zelfs gewoon door een verse maaltijd op tafel te willen toveren én je huis proper te willen hebben terwijl je ook je kinderen in toom probeert te houden, en dat terwijl je de rust zelve blijft. En uiteraard wil je dat allemaal combineren met voldoende sport, een verzorgd uiterlijk, het beste van jezelf op werkvlak en tijd voor je relaties. Haha, juist ja!

Als de sterren je gunstig gezind zijn en je je een hele dag  volledig op de kinderen kan richten;  als iedereen de dag doorkomt zonder driftbuien of tranen en je ook nog eens je takenlijstje kan afwerken … dan heb je de moederschapsloterij eigenlijk al gewonnen. Toch?

We pinnen, tweeten, facebooken en instagrammen erop los

Op sociale media worden de beelden van Supermama’s ons constant om de oren geslagen. Perfect samengestelde lunches, prachtige verjaardagsfeestjes, een tot in de puntjes verzorgde en stijlvolle mama. We pinnen, tweeten, facebooken en instagrammen erop los. En het lijkt wel alsof het allemaal zo gemakkelijk is. Zo krijgen we dat beeld van perfectie in ons hoofd, en leggen we onszelf steeds meer druk op. Want wat we nastreven is bijna onhaalbaar.

Wat we niet zien op die perfect geënsceneerde foto’s op sociale media zijn de hopen was, de ellenlange to-dolijstjes, de rommel in huis, de mama die haar geduld verliest en uitvalt tegen haar kinderen, of de mama die op de toppen van haar tenen loopt om alles min of meer onder controle te houden. We verbergen maar al te graag onze imperfecties en doen alsof we alles onder controle hebben. Waardoor heel wat mama’s het gevoel krijgen dat ze de enige zijn bij wie het allemaal níet vanzelf lijkt te lopen.

Uiteindelijk kookt het potje over

Maar natuurlijk ben je niet alleen. Niemand is in staat om alles te doen, en het grootste probleem bij het Supermama Syndroom is dat je recht op een burn-out afstevent. We hebben allemaal een ander leven, we hebben allemaal een andere persoonlijkheid, een ander energiepeil en een andere mate aan geduld. En meestal slagen we er op een of andere manier wel in om alles onder controle te houden, min of meer, eventjes. Maar uiteindelijk kookt het stress-potje over. Mama’s hersenen slaan tilt, plots vind je je gsm in de kleerkast, je sleutels in de koelkast, en je begint te huilen in de keuken omdat je te laat bent, omdat je niets terugvindt en omdat je aan het einde van je Latijn zit.

‘Nee’ en ‘Help’

Dus doe jezelf een plezier, en laat dat beeld van perfectie vallen. Twee simpele woorden kunnen al een wereld van verschil betekenen: NEE en HELP. Leer om nee te zeggen, en maak duidelijk dat je het meent. Nee, je heb geen tijd om lid te worden van de ouderraad als je daar niet voor staat te springen. En nee, je hebt geen tijd om je kinderen nog meer activiteiten te laten doen.

Vraag hulp, en accepteer die ook echt. Vraag hulp aan je partner, je familie, je buren. Vraag je kinderen om te helpen bij bepaalde taakjes. Leer te delegeren. Schakel betaalde hulp in als dat mogelijk is, bijvoorbeeld voor de was of het schoonmaken. De last op je schouders zal verminderen, en je mentale gezondheid zal je dankbaar zijn. Het is niet makkelijk om oude gewoontes te doorbreken. Maar het zal elke dag makkelijker worden. En vooral: je hoeft geen Supermama te zijn. Ook zonder Supermama te zijn ben je een fantastische mama!

 

Bron: The Huffington Post