Ik ben niet moe!!!

Thuiskomen na een leuk en actief weekend met de schoonfamilie. Binnen het halfuur wordt er tranen met tuiten gehuild. Nee hoor, ze zijn niet moe…

Blijven doorgaan, dat is het devies van onze kinderen. Onze zoon is pas 8 maar gaat tijdens het familieweekend mee mountainbiken met papa en de nonkels. Dochterlief gaat joggen met mama en tante.

Er wordt gevoetbald en gefrisbeed, gewandeld, gezelschapsspelletjes gespeeld en geschommeld, en o ja, de vier nichtjes slapen samen op de zolderkamer.

 ’s Morgens allemaal samen in hetzelfde bed, lekker gezellig! En Sint Maarten komt, dat is extra spannend!

Batterijtjes opgeladen?

Een gezellig en actief weekend dus, en daarmee zijn de mentale batterijtjes weer opgeladen. Maar o wee, de fysieke batterijtjes…

De kinderen zijn helaas al wat te groot om in de auto een dutje te doen, dus dan zou je als mama al voorbereid moeten zijn op een moeilijke thuiskomst. Mama en papa waren helaas ook wat moe - want ook papa is gek op gezelschapsspelletjes tot een gat in de nacht, en het rijden in de gietende regen was voor mama best wel pittig - en dus ontaarde het uitladen van de auto in een partijtje “komaan kindjes – nee ik wil niet”.

En de traantjes vloeiden rijkelijk, want de oudste maakte zich plots zorgen over de toets van morgen, de middelste was legoblokjes kwijt en de jongste wilde geen pyjama aan. De suggestie om de dag af te sluiten en lekker te gaan slapen werd uiteraard onthaald op een collectieve “Nee, ik ben NIET moe!!”.

Een uurtje later was ik de gelukkige mama van drie schattige, comateuze kids. En misschien doen we het volgende keer wat rustiger aan…. (NOT ;-))