Internationale Meisjesdag: 10 dingen die ik graag aan mijn dochters zou doorgeven

Vandaag is het Internationale Meisjesdag. En spontaan denk ik aan mijn twee meisjes. En wens ik vurig dat ik hen kan opvoeden tot sterke, lieve vrouwen. Want er is nog veel werk aan de winkel.

Ik ben fiere mama van twee dochters. Het beste wat ik mezelf kon toewensen. En ook: heavy, want ik besef heel goed dat ik ergens een rolmodel voor hen moet zijn, een soort van voorbeeld. Door hen dag in dag uit bezig te zien besef ik hoe kwetsbaar we vandaag nog altijd zijn. Kwetsbaar voor clichés. Gevoelig voor commentaar of kritiek. Let wel: clichés bestaan er ook voor jongens. Er is nog veel werk aan de winkel voor beide partijen. Maar gelukkig veranderen de dingen. En zijn er bijvoorbeeld veel lieve moeders (en vaders!) die hun zoons opvoeden met een pak meer respect voor vrouwen dan pakweg, euh, ik zeg zo maar iets, Trump? 

10 dingen die ik wil meegeven aan mijn dochters

  1. Dat ze weten dat mannen en vrouwen verschillend zijn. En altijd zullen zijn, voor een groot stuk. Dat dat positief is, want: we vullen elkaar aan.
  2. Maar dat niémand, noch man noch vrouw, het recht heeft hen als minderwaardig te beschouwen omdat ze vrouw zijn. Mijn oudste volgt nu basket en dat is gemengd tot 14 jaar. Fantastisch initiatief, want zo leert ze samen met jongens te spelen.  R.E.S.P.E.C.T. langs beide kanten, zou Aretha Franklin zingen :-).
  3. Dat ze niet altijd sterk moeten zijn. Dat ze ook sterk mogen zijn. Dat ze door hun gevoeligheden te tonen juist sterker worden.
  4. Dat man en vrouw perfect naast elkaar kunnen leven en dat we recht hebben op hetzelfde. Lijkt simpel, maar we zijn er vandaag nog lang niet, kijk maar naar het loonverschil tussen man en vrouw.
  5. Dat ze mogen uitkomen voor hun eigen mening. Het is hier soms een heksenketel in huis, maar liever zo dan dat ze altijd braafjes hun mond moeten houden zoals vijftig jaar geleden. Mijn hoofd doet soms wel pijn, geef ik toe, en dat van mijn man al zeker, maar het levert wel zalige gesprekken op bij tijden.
  6. Dat groot worden met vallen en opstaan gebeurt. En dat ze daarbij niet te streng mogen zijn voor zichzelf. Maar evengoed voor andere meisjes. Want, boy oh boy, wat zijn we daar soms goed in, wij vrouwen, om elkaar te beoordelen. Dat ze door mild te zijn veel slimmer zijn dan zij die roepen.
  7.  Dat the sky the limit is. Maar dat gewoon ook even goed is. Wat ze ook willen worden later, wie ze ook willen zijn: het is oké. Laat dat toch één voordeel zijn van in dit land te wonen, in deze tijd.
  8. Dat jongens met barbies mogen spelen en voor mijn part roze kleren mogen aandoen. En dat meisjes evengoed MegaToby kunnen zijn. Wat maakt het uit? Dat er wel degelijk nog muren worden gebouwd, dag na dag, door onder meer speelgoedfabrikanten die bepalen dat meisjes in de roze rayon thuishoren en jongens in de blauwe. Maar dat we elke dag opnieuw zelf kunnen bepalen om die muren te slopen of niet.
  9. Dat het keihard oké is dat je partner meehelpt in het huishouden. Dat je bijgevolg evengoed een klusje in huis kunt doen, en dat niet per se moet overlaten aan je teergeliefde wederhelft. Die van mij lacht zich nu ongetwijfeld rot, want ik doe dat bijna nooit (twee linkerhanden), maar ik probeer wel, écht! Maar, o ja, dat het ook wel heel leuk is om een man toch een man te laten zijn als hij dat wil… Niets mis mee. En er is niets mis mee om een prinses te willen zijn. Maar dan wel beter eentje met, euh, ballen aan haar lijf. 
  10. Dat meisjes later mama kunnen worden. Maar dat ze tegelijk ook zichzelf mogen blijven. En bijgevolg ook mogen/moeten werken of andere dingen doen. Dat je daardoor geen slechtere mama bent. 
twee meisjes aan water en boom