Je stond niet in mijn planning, maar ik zou niet zonder je willen leven

Liefste Gabrio, Hier ben ik weer. Je bent weer wat maandjes ouder en je weet heel goed wie ik ben! Soms was ik overtuigd: Ik zou het nooit alleen aankunnen. Maar ik heb me vergist. Ik was en ben in staat jou alles te geven wat je nodig hebt. Sommige dagen zijn moeilijk. Sommige nachten zijn moeilijk. Naar jou kijken en niet helemaal mezelf zien. De mensen horen praten maar ze nooit horen zeggen “wat lijkt hij sprekend op jou”. Ik hield me daar zo aan vast.

Maar nu weet ik dat jou zien groeien mij kracht geeft om vooruit te denken. Niet stil te staan. Nooit. Ik geloof dat jij een geschenk bent en ik heb gekozen dit geschenk aan te nemen, mijn rol aan te passen en fier mama te zijn. Ik ben niet altijd zo goed in mama zijn als ik zou willen, ik zou beter willen zijn. Soms ben ik dat, soms weer niet. Maar als ik naar je kijk, ben ik toch vooral trots.

Je bent zo flink. Je hart is zo puur en licht, vol liefde. BEDANKT Voor de ware liefde. Geboren met je 49cm en 2,8kg, en ondertussen bijna 18 maanden oud. Bedankt voor de ochtendstond waarmee je lachend wakker wordt, naar me kijkt, “mama” roept en schatert als ik het licht aansteek.

Bedankt voor de krullebol die bijna huppelend naar me toe loopt met zijn armpjes de hoogte in als ik je kom halen in de kribbe. Bedankt voor de levendige dansmoves die door je lijfje gieren en die een lach op ieders gezicht toveren.

Jij stond dan wel niet in mijn planning, maar vandaag zou ik zonder jou niet willen leven.

Sono e sempre sarò la tua mamma!

 

Laura