Ken je dat?

  • door Mama

Je kan inmiddels al een paar jaar ervaring op je moederschaps-cv zetten. Toch zijn er soms van die dingen die je nog nét niet helemaal onder controle hebt … of die je domweg niet zag aankomen.

Ken je dat?

  • Dat je denkt: ik loop even snel de HEMA binnen voor een setje onderbroeken voor zoonlief en je dik twintig minuten later bij de kassa een zak kruidnootjes (de gewone én de chocoladevariant), een netje chocolademunten, sokken met legerprint, spiraalelastiekjes (“Nee, mama, dat is niet voor meisjes, het zijn coole armbandjes”) en nog zo wat van die prullen staat af te rekenen.
    En o ja, die onderbroeken nog bijna vergeten. Net als je je afvraagt wat er zojuist in vredesnaam gebeurd is, voel je een handje in de jouwe knijpen en weet je het weer: ach ja, zoonlief ging ook mee naar de winkel.
     
  • Dat je je regelmatig wanhopig afvraagt waar de “stop”-knop op je kind zit. Maar dat als je die avond denkt een paar – nee echt, een paar maar, hoor – van diezelfde chocoladekruidnootjes op te eten, je eigenlijk moet toegeven dat niet alleen de kids soms moeite met stoppen hebben…
     
  • Dat je bij de gedachte aan een sportschool alleen al begint te kreunen en te zuchten. Maar als je kind ’s nachts ook maar één kik geeft, je al naast zijn bed staat voor je überhaupt beseft dat je hebt bewogen.
     
  • Dat je je kind regelmatig laat winnen als jullie gezelschapsspelletjes spelen – hij is tenslotte een pak jonger dan jij. En oké, misschien ook omdat je geen zin hebt in een ik-kan-niet-tegen-mijn-verlies-drama.
    Tot je een spelletje memory met hem speelt en hij je dik inmaakt. Zelfs als je je uiterste best doet.
     
  • Dat je je kind keer op keer vermaant dat hij niet mag liegen. Maar als hij je haardos bestudeert en spontaan beweert dat je helemaal geen grijze haren hebt, je – tegen beter weten in – heel tevreden zwijgt.
     
  • Dat je, als je man boodschappen heeft gedaan (waar je op zich heel blij om bent), op hem moppert omdat hij met zompige, oude champignons thuiskomt of met keurig verpakte prinsessenbonen uit Kenia in plaats van diezelfde boontjes, maar dan van iets (lees: véél) dichterbij.
    Behalve dan die keer toen hij TENA Lady meebracht in plaats van maandverband. Toen plaste ik bijna in mijn broek van het lachen. Kwam die TENA Lady toch nog van pas.

Iemand nog aanvullingen? Vast wel…