Kinderen en racisme: we kunnen nog iets van hen leren!

De laatste dagen is er in de media weer heel wat te doen geweest rond racisme. Was die uitspraak nu wel of niet racistisch bedoeld? Waren de sancties terecht of overdreven? Laat ons de schilden eventjes aan de kant schuiven en vrienden blijven. Misschien moeten we een voorbeeld nemen aan onze kinderen? Want kinderen geloven niet in racisme, en dat merken we aan 5 verschillende dingen.

1. Abdul of Juul

In sommige multiculturele klassen of kinderdagverblijven verdienen de juffen of meesters extra respect, want amai, soms zijn die namen toch geen makkie om uit te spreken of te schrijven... Maar hoe fan-tas-tisch is het niet dat jouw kleintje helemaal geen probleem ziet in die namen? Of dat vriendje nu Mehmet, Hasan, Mustafa, Ibrahim of Yusuf heet en of dat vriendinnetje nu Fatma, Zehra, Saïda, Aisha of Safiyya heet. Maakt allemaal niets uit voor je kind. Dat is zo mooi aan kinderen: hoe moeilijk die naam ook lijkt, jouw kind doet moeite om hem te onthouden. Dus waarom zou jij de schoonheid van die vreemde taal niet inzien?

2. Baklava versus bakbanaan

Of het nu feest is bij je Griekse, Italiaans, Iraanse of Marokkaanse buren, ieder heeft zijn eigen tradities, ook op het gebied van lekkernijen en drank. En soms worden die verschillende tradities gemixt, bijvoorbeeld op een multicultureel eetfestijn. Dan leert je kind van andere delicatessen te proeven, lekkernijen die hij of zij thuis niet eet. Wat gaat er dan een nieuwe wereld open! En hoe lekker is zo’n stukje baklava dan! “Mama, papa, dat moet je beslist ook eens eten!”. Hoe komt dat? Omdat kinderen niet bang zijn van nieuwe dingen. Ze staan ervoor open om nieuwe culturen te leren kennen.

3. Wit, zwart of geel

Kinderen maken geen onderscheid in kleur. Of dat kindje nu een gele huidskleur heeft, een spierwitte huid of een gebronsde kleur, dat speelt voor onze kleintjes geen enkel rol. En wat is er nu mooier dan een knuffel van twee kindjes met een verschillende huidskleur? Of een wit handje in een zwart handje?

4. Salaam Aleikum of goedendag

Hoi Oscar. Salaam Aleikum, Osman. What’s the difference? It’s only a different sound. Kinderen stellen zich geen vragen als ze 4 vrouwen druk horen vertellen in hun taal. Of als 2 Arabische mannen een mopje aan elkaar vertellen dat jij niet begrijpt. Ze kijken zelfs niet eens op. Kinderen schrikken er niet van, fronsen hun wenkbrauwen niet en draaien niet met hun ogen. En wat nog mooier is: ze lachen er niet mee. Sterker nog, ze zullen met alle plezier vreemde woorden oppikken en onthouden. Kwestie dat ze hun vriendje, met een andere huidskleur, nóg beter kunnen begrijpen.

5. Suikerfeest of Kerstmis

Als het maar feest is. Het ene kindje toont trots zijn nieuwe robot die hij onder de kerstboom heeft gevonden, het andere kindje showt haar versierde handen met henna en toont de pop die ze op het Suikerfeest heeft gekregen. Iedere traditie heeft zijn charme. Het leven is 1 groot feest, het is aan jou om de slingers op te hangen.

Conclusie?

We kunnen nog heel wat leren van onze kinderen … Laat ons allemaal ons uiterste best doen om er één mooie, kleurrijke wereld van te maken.

Zonder schilden.

Zonder wapens.

Zonder racisme.

Maar mét kleurrijke vrienden.

Inshallah.