Kleine ettertjes zijn ook lieve mensjes

  • door Gastmama

Het ene moment zouden we ze het liefst achter het behang plakken, het andere moment zijn ze zo fantastisch lief. Mama Griet vertelt wat de 3 tieners in huis met haar doen... 

Pubers, tieners, jong volwassenen of hoe we ze soms ook ons zootje ongeregeld noemen... 

De wereld ligt aan hun voeten. De evenaar loopt recht door hun ja je weet wel... Hier noemen we het gat

Oh, echt! Wat zie ik mijn 3 pubers graag... En oh jee. Hoe kan ik hun soms zo hartgrondig willen verslinden. MET huid en haar. Tot er niets meer overblijft. Om achteraf zo véél spijt te hebben. 

Je wil hen leren hoe mooi de wereld kan zijn, met respect voor elkaar. Daar valt nog véél over te vertellen. 

Of verlangen we gewoon ook wel heel erg veel van hen? Zijn we in deze immens drukke en absoluut geen onbezorgde tijden te laks? Doen we het te gauw in hun plaats zodat het vlugger zou gaan? Of denken we: “Die maken nu al zoveel mee, laat hen maar”. Kweken we zo ‘pamper kids’? 

Ik ga me niet wegsteken achter: geen tijd, te druk, te veel verlangens of te weinig energie... Feit is dat ons lieve pubers zoveel gevraagd wordt. Dat er zo'n immens aanbod is aan van alles, dat de zee niet meer te overzien is. Je zou rap verdrinken of wegdrijven.

Weg van ons, die hen bovenal immens graag zien. En plus maken we nu ook van dicht mee hoe het is om les te geven... Lof aan hen die het toekomt. De o zo broze relatie tussen ouders en pubers krijgt een extra druk. 

Wat haat ik het om nu extra te controleren of toezichter te spelen. Want ook al zouden ze dit allemaal zelf mogen kunnen willen doen... Het blijft immense zelfdiscipline en zelfbeheersing. Bij hen en bij ons. 

 

Maar als ik langs de zijlijn sta van het voetbalveld en onze oudste zoon van 14 me tijdens match na een goal om de nek vliegt, ons tweede meisje van 12 me spontaan een knuffel komt geven en ons derde meisje van 11 's morgens om een kus komt vragen dan denk ik.: “Hun hart zit op de juiste plaats. Mijn kleine ettertjes zijn ook lieve mensjes. Nog verder liefde geven, goed voeden en verzorgen, wat aandacht op het juiste moment en blijven herhalen. Ze komen er wel.”

En wij zijn er, om mee te wandelen en te luisteren en af en toe eens uit ons sloffen te schieten. We zijn ook allemaal maar mens, hé.