Mama is moe

  • door Mama

Mama is moe... Ah nee wacht dat kan niet. Mama mag niet moe zijn. Mama moet door. Want ons huis is een fabriekje en dat fabriekje moet draaien. Of niet?

Ratracewagentje

Ik stop ermee. Als iemand mij vraagt of ik moe ben, dan zeg ik gewoon 'ja'. Als iemand polst of het nog gaat, dan antwoord ik voortaan 'nee'. Want het gaat even niet goed. Ons zoontje is al zo lang ziek. En de nachten worden er maar niet beter op, integendeel.

Soms lijkt het of ik samen met mijn man zonder morren de kar moet blijven trekken. En de ballast wordt altijd maar zwaarder. (Ik besef dat het altijd erger kan. Zoveel mama's/papa's die de kar alleen trekken of die een kind hebben dat nooit meer geneest, maar dat zegt niets over hoe wij nu in het leven staan). Hij duwt, ik trek, ik duw, hij trekt. Maar de wielen van het ratracewagentje steken altijd maar dieper in het zand.

Ik ben er klaar mee

Dus onze fabriek ligt dan maar op zijn gat. Even geen sociaal leven meer. We kruipen echt om 20 u in bed. De kinderen worden al eens uitbesteed. Omdat het kan.

En ik wind er geen doekjes om: we houden dit niet lang meer vol zo, zelfs met de hulp die we krijgen. Een mens kan ook maar zo veel verdragen. Van mij mag die winter dan ook gewoon doorgespoeld worden. Ik ben er klaar mee.