Mijn zoontje huilde wel zestien uur per dag …

  • door Gastmama

Mijn zoontje Juul huilde zo’n zestien uur per dag, tot hij vier maanden was. Na een lange zoektocht en ontelbare bezoekjes aan vroedvrouwen, kinderartsen en osteopaten ontdekten we dat hij last had van verborgen reflux.

Het langdurige gehuil zonder er iets aan te kunnen doen was slopend. Bovendien merkte ik dat vrienden die een baby’tje hadden konden gaan wandelen terwijl hun zoontje of dochtertje schattig lag te slapen, terwijl ik zelf helemaal niets kon doen. Mijn baby’tje huilde de hele tijd en leek wel aan mijn lijf geplakt. Die zomer is voorbijgevlogen en ik besefte niet eens dat er hittegolven waren geweest!

Ik voelde me heel eenzaam. De dagen vlogen voorbij en voor ik het wist was mijn baby geen baby meer, zonder dat ik leuke foto’s had of dat we leuke zomerse uitstapjes hadden kunnen doen. Juul huilde nog altijd en ik zat er zelf compleet doorheen.

Bovendien voelde ik me ongelooflijk schuldig. Hoe kon het dat ik als vroedvrouw niets in de gaten had?! Het leek wel alsof ik alle gekende leerstof plots vergeten was.

En ik voelde mij ook schuldig omdat ik zolang niet geluisterd had naar zijn gehuil. Dat ik mijn kleintje soms ‘strafte’ door hem te laten huilen, terwijl hij gewoon wilde zeggen dat hij pijn had. Ik had me laten beïnvloeden door mensen die me zeiden: ‘Laat hem maar eens goed huilen, je verwent hem te veel door hem op te nemen. Eens goed huilen is goed voor zijn longetjes!’ Soms nam ik hem zelfs vast op een hardere manier, uit pure frustratie. Daar voel ik me nog altijd schuldig over …

Van familieleden kreeg ik zo vaak commentaar. Ik verwende hem te veel, hij wilde steeds bij mij zijn, ik moest hem eens laten uithuilen ... Alsof we dat nog niet geprobeerd hadden! Die reacties maakten mij echt razend.

Ik heb echt met de handen in het haar gezeten. Ik heb heel vaak gehuild en de relatie met mijn partner kwam onder zware druk te staan.

Ikzelf zat er na vijf maanden volledig doorheen en moest langer thuisblijven, eerst van de huisarts en daarna van de psychiater. Ik was oververmoeid en zat op het randje van een postnatale depressie.

Ondertussen is Juul zes maanden, maar het is nog altijd niet optimaal. Hij heeft een slecht slaappatroon en is het niet gewoon om alleen te spelen, hij wil altijd worden opgepakt. Wat wil je ook, de eerste vier maanden heeft hij geen bedje of parkje van dichtbij gezien.

Mensen weten echt niet half welke helse maanden we achter de rug hebben …Ik hoop snel mijn energie terug te kunnen vinden en te kunnen genieten van een heerlijk kind!

 

Nel

Ontroostbaar

Meer lezen

In (on)troostbaar vertellen mama's en papa's over hun baby die meer huilt dan gemiddeld. Ze voelen aan dat er iets niet klopt, en bewegen hemel en aarde in hun zoektocht naar een oplossing. Het zijn mama's en papa's die moe zijn, en die niet meer weten van welk hout pijlen maken. Ze snakken naar rust, stilte en slaap; maar vooral naar een gelukkige baby die geen pijn of ongemakken meer heeft. Die mama's en papa's vertellen eerlijk over de impact van een baby die veel huilt, de gevolgen ervan op het gezin en het onbegrip waar ze vaak op stuiten.

Meer info over het boek vind je hier.