Nee, mijn baby slaapt niet door 's nachts, maar dat is oké voor mij

  • door Mama

Mijn baby slaapt niet door. Ik heb er vrede mee, dus waarom blaas jij het op? 1 op de 10 gesprekken over de baby gaan als volgt: 'En hoe oud is je baby nu?' Ik: '5 maanden.' De ander 'Het gaat toch snel he, goh goh. En slaapt hij al door?' Ik: 'Nee.' De ander: 'Oei. Die van ons he...' of 'Die van ons buurvrouw he, die sliep al door na 2 weken!'

Normaal babygedrag

En het gesprek eindigt met een blik die op iets tussen medelijden en wantrouwen lijkt: want een kind dat niet doorslaapt, daar is toch wat mis mee? Dat moet je toch even laten nakijken, niet?

Het is voor de jonge ouder prettig om te praten over de baby. Dus 'de ander' bedoelt het bijna altijd goed. Toch is het niet fijn om steeds opnieuw te horen dat je kind blijkbaar afwijkt van een wenselijk scenario: allemaal samen flink doorslapen zodra je die baby op de wereld zet. 

Mijn kleintje vraagt gemiddeld 3 keer per nacht een voeding. Ik zit dus 3 keer per nacht in de schommelstoel met een borst uit mijn pyjama. Soms beslist de baby om rond 5 uur even te zingen. We vinden dat niet altijd even gezellig, nee. Maar we aanvaarden het als normaal babygedrag. 

Doorslapen is een leerproces

Sommige peuters moeten nog leren hoe lang de nacht duurt. Ze hebben een beetje hulp nodig. Doorslapen is een leerproces waar ze door moeten. En de ouders dus ook. Maar of de Sint bij die kindjes dan niet komt? Ik betwijfel het. Zwarte Piet zou anders wel heel veel werk hebben met zijn roe!

 

Laat ons gewoon aanvaarden dat elk kind anders is en dus anders slaapt. Ja, we zijn al eens jaloers als 'de ander' vertelt over de voorbeeldige baby van de zoon van de groentenman. Maar we houden daarom niet minder van onze eigen kleine nachtbrakers.