Thuiswerken met 2 kleine kindjes in coronatijden

  • door Gastmama

Er is al heel wat verschenen in de media en op sociale media over hoe de coronatijden heelhuids door te komen.  Ook lees je allerlei blogs en artikels met tips over hoe je kan thuiswerken met kinderen. Heel handig allemaal, alleen heb ik nog niets gelezen over hoe je het overleeft met heel jonge kindjes.

Je kinderen zelfstandig aan het werk zetten gaat nogal moeilijk voor een eenjarige. Mijn driejarige dochter slaagt er af en toe in om een uurtje zelfstandig te spelen. Tegelijk verwacht mijn directie dat we (terecht) de leerlingen blijven entertainen met enthousiasmerende opdrachten, quizjes, herhalingsopdrachten…

Als leerkracht voel ik een enorme verantwoordelijkheid tegenover mijn leerlingen en ik denk heel veel aan hen. Ik vraag me ook af hoe het met hen gaat, maar naast enkele hartverwarmende antwoorden kreeg ik niet echt veel reactie op mijn persoonlijke mailtjes naar hen.

Ik hield me de voorbije week in eerste instantie bezig met ‘toffe’ opdrachtjes maken voor hen. De administratieve verplichtingen konden mijns inziens toch even wachten. Toch lijkt niet iedereen te begrijpen dat het niet evident is om thuiswerken te combineren met de zorg voor twee kleine koters.

Kinderen blijven prikkelen: leerlingen én eigen kroost

Als leerkracht vind ik het erg belangrijk om kinderen te blijven prikkelen en dat geldt uiteraard niet minder voor mijn eigen vlees en bloed. Dat gaat bij mijn kleuterdochter van kleuren, paasboom versieren, oefeningetjes maken in de Doremini tot met kleurkrijt op de straat springvakken te tekenen met de getallen van 1 tot 10. Zo trots als ze mij duidelijk maakt dat de 6 toch wel heel erg op de 9 lijkt, maar dan omgekeerd. Je bent een leerkracht of je bent het niet. En men kan niet verwachten om dat ineens alleen te zijn voor leerlingen in je school en niet voor je eigen kroost, die ook gebaat is met een soort van spelenderwijs onderwijs  …

Jammer vind ik het dan ook om zaken te lezen op sociale media dat ‘het zou getuigen van luiheid en arrogantie als je nu bijvoorbeeld nog een poetshulp zou laten komen’ of ‘dat de zomervakantie voor leerkrachten zou moeten worden ingekort’. Voor alle duidelijkheid: onze geweldige poetsvrouw Hassatoe komt nu ook niet meer, via famieliehulp worden de huishoudhulpen op technische werkloosheid gezet, enkel op woensdag gaan ze gepensioneerden of doktersgezinnen ondersteunen. Met alle begrip en respect. Hoe zalig ik het ooit voor coronatijden vond om op dinsdag na mijn werkdag thuis te komen in een huis dat er spic en span bij ligt, zo erg relativeer ik nu stof, rommel en afwas.  Maar missen doe ik haar wel. Ondersteuning zou welkom zijn. Maar dat kan even niet. En dat is ok. En andere zaken moeten nu ook even wachten.

Er is ook een liefhebbende echtgenoot en geweldige papa die niks leuker vindt om met de kinderen onze woonkamer om te toveren tot ‘Paw Patrol-kamp’ (hilariteit en een ontplofte living alom).  Hij doet zijn best, maar helaas kan hij zijn werk niet ’s avonds doen door digitale meetings tijdens de kantooruren. 

Gejost door het feminisme van destijds?

Ik heb het vermoeden dat wel veel jonge mama’s zich nu soms gejost voelen door het feminisme van destijds: de vrouw moet ook de vrijheid hebben voltijds te kunnen werken en de utopie dat taken tussen man en vrouw dan verder eerlijk verdeeld worden.  Yeah right, think again. Wie troost de huilende baby? Wie kookt? Wie managet het huishouden?  Dat is allemaal ok, maar nu zijn we toch opnieuw zoekende naar een nieuw evenwicht…

De realiteit zit toch even anders in elkaar dan het feministische ideaalbeeld, en dat hoor ik van heel veel collega’s en vriendinnen. En ondanks de struggle naar nieuw evenwicht,  wil ik  uit deze coronatijden vooral bijleren en positieve zaken halen. Wat is nu voor mij en voor mijn gezin prioritair?

Prioriteiten herbekijken

Het is heerlijk om nu soms schaamteloos toe te geven aan de traagheid van de verhalen van “Vos en Haas” tijdens een doordeweekse werkdag, om te knoeien in de keuken aan een nooit eerder gebakken zebracake.  Om lekker te kliederen met verf en niet uit je bol te gaan wanneer die verf op ons nieuw parket belandt. Whatever.

Mijn kinderen lachen en mijn dochter zegt elke avond “dat ze het weer zo’n leuke dag vond”. En de rest zal wel volgen. #leerkrachtmetkindjesincoronatijden

 

Daphne Daems