Vraag het aan Lieve: Hoe moet ik omgaan met mijn ex, de vader van mijn kinderen?

‘Hoe moet ik omgaan met de vader van de 2 oudste, die totaal niet betrokken is bij hun opvoeding?' vraagt een mama anoniem. Ze wil ook weten hoe ze ervoor kan zorgen dat haar kinderen met de teleurstelling kunnen omgaan als hij weer eens niet komt opdagen, en hoe ze met hem kan communiceren. Experte Lieve Van Weddingen geeft hier een antwoord op haar vraag.  

‘Hoe moet ik omgaan met de vader van mijn oudste kinderen, die totaal niet betrokken is bij hun opvoeding? Als het een beetje meezit, is hij er een weekend om de 14 dagen om ze op te halen, maar ook dat gaat soms de mist in (hij laat de kinderen dan gewoon zitten en laat slechts laat weten dat hij het vergat te ‘annuleren’). Dus hij annuleert zijn kinderen soms, als het hem niet uitkomt. Ook vakanties zijn altijd de vraag of ze wel doorgaan. De teleurstelling is voor hier... En ik weet dat ik volwassen zou moeten blijven, maar soms neemt de frustratie het van mij over. Ik heb te doen met mijn kinderen, en ben het ‘in de bres’ springen ook beu, omdat mijn ex niets kan plannen of organiseren (als hij het plots vergeet, mag ik mijn plannen verzetten of annuleren).’

Antwoord: De manier waarop je met elkaar omgaat heb je wel in de hand

‘Gescheiden ouder-en is voor gevorderden!’, zeg ik altijd. Waarmee ik wil zeggen dat het een hele klus is om met de ‘not-man of your life’ een kind op te voeden. Laat ons eerlijk zijn: natuurlijk willen we dat onze kinderen hun vader kennen en er een band mee hebben. Maar willen we daarom elke keer weer geconfronteerd worden met die kleine kanten waardoor misschien ook de relatie op de klippen is gelopen? Ik geloof van niet. Daarom is het belangrijk om een aantal zaken in het achterhoofd te houden.

6 zaken die je in je achterhoofd moet houden

  1. Macht en onmacht spelen een grote rol in onze omgang met de ex-partner. We willen er graag nog controle over. En zeker wat onze kinderen betreft, willen we dat beloftes en afspraken worden nageleefd. In de eerste plaats om onze bloedjes te besparen van verdriet maar ook omdat we dan zelf het gevoel hebben dat de situatie voorspelbaar en controleerbaar is. En hém ook. Wat een illusie uiteraard. 
  2. Want onze ex-partner is vrij om te doen en te laten wat hij wil, ook al zijn we het daarmee niet eens. Hij kan afspraken niet nakomen wanneer hij wil. Als partner heb je daarover iets te zeggen, als ex-partner niet. En hoe meer nood dat je toont om hem de les te spellen, hoe meer dat je de kans loopt dat hij zijn eigen keuzes gaat maken. Misschien niet zozeer omdat hij het anders ziet maar wel om je te laten voelen dat je écht niks meer over hem te zeggen hebt. Betrokkenheid laat zich niet dwingen.
  3. Je kan nu daar als een moederkloek op vliegen om je kinderen te beschermen. Dat is een optie. Vergeet echter niet dat de vader en de kinderen hun eigen strijden te leveren hebben en daar ook recht op hebben. Net zoals jij dat doet met je kinderen. Net zoals zij die strijd zouden voeren als jullie nog samen zouden wonen. Want ook dan zou hij situaties anders opnemen dan jij waardoor de kinderen teleurgesteld of verdrietig zouden zijn. Dat zou je OOK niet altijd kunnen voorkomen maar ook niet altijd kunnen genezen. Vaders en kinderen hebben dat zelf uit te vechten. Moeders hebben te leren daar tussenuit te blijven. Of ze nu gescheiden zijn of niet maakt niet uit.
  4. Zoals zo vaak gaat het om loslaten. Het gevoel van onmacht kan erg groot zijn wanneer je ex-partner dingen doet die voor jou ondenkbaar zijn. Het verschil in waarden wordt extra scherp gesteld. Jullie zijn niet voor niks uit elkaar dus heel logisch dat je daar allergisch op reageert. Blijven ademen dus. 
  5. Het beste is om te kijken hoe je de pijn en het verdriet bij je kind kan beperken. Wees daarin ondersteunend en bewaak dat je de papa niet zwart afschildert, daar heeft je kind niets aan. Benoem wat er bij je kind gebeurt als papa niet komt opdagen: ‘Je keek er erg naar uit, hé. Ik kan mij voorstellen dat je verdrietig en boos bent.’ Laat je kind ventileren en zeg ook dat zijn vader hem graag ziet. Laat onder geen beding merken dat je de vader een oetlul vindt, je duwt je kind hiermee in een loyaliteitsconflict: dé grote boosdoener. Zet je kind, hoe klein ook, aan om dit met zijn papa te bespreken. Geef het daarbij tips, want after all is er niemand als jij die zo goed weet hoe je de man in kwestie moet aanpakken. Een rollenspel werkt hiervoor erg goed bij kinderen. *lachen*
  6. Jij kan van jouw kant met je ex-partner het probleem aankaarten. Hou het hiermee bij jezelf en zorg ervoor dat het geen discussie wordt. Benoem sec de gevolgen van zijn nonchalant gedrag en wat het effect is op jou en de kinderen. Roep niet, hou je emoties onder controle en hou voor ogen dat je een oplossing wilt, geen slachtpartij. Soms kan het nodig zijn om aan tafel te gaan zitten en te kijken wat ervoor zorgt dat hij afspraken vergeet. Ik weet dat je dat niet wilt en dat je gefrustreerd bent. Alleen is het soms echt nodig om samen nog eens naar de dingen te kijken en elkaar te helpen. *slik* Het helpt als je hiervoor je trots opzij zet. Maar bedenk dat je meer rust en voorspelbaarheid in de plaats krijgt. Wat ook de kinderen ten goede zal komen.

Rollercoaster met heel wispelturige emoties

Scheiden doet lijden. Daar kan je weinig aan veranderen. De manier waarop je met elkaar omgaat, heb je wél in de hand. Onthoud dat het een ongelooflijke rollercoaster is met heel wispelturige emoties. Soms vraag je jezelf af waarom jullie ook alweer zijn gescheiden en soms walg je een beetje als je zijn stem hoort. Een wereld van uitersten. Doorheen de jaren leer je hiermee om te gaan en komt iedereen in rustiger vaarwater. 

Meer lezen?

Of raadpleeg haar boek 101 vragen van kersverse mama's. Meer info vind je hier