Waarom 1 middag met 1 kind me 1 jaar van mijn leven kost

  • door Mama

Het zit zo. Mijn zoon is net 2. En hij kent geen gevaar. Hij ziet enkel 'leuke uitdagingen'. Ik weet niet hoe het bij andere jongensmama’s gaat, maar een ochtend met mijn zoon is net een spannend spelletje mijnenveger 'in real life'.

Hij klimt overal op

Maar dus echt overal he. Waarom de makkelijke weg kiezen als je ook dat heel gevaarlijk veel te steil trapje kunt nemen? En hoe luider ik 'pas op' roep, hoe meer hij zich precies aangemoedigd voelt om het nog erger te maken.

Hij is zo bruut

Het is een lief ventje, maar wel een dat met forse passen door het leven walst. Die onschuldige vlieg moet 'toot'. De tekening van zus heeft hij zo 'pakot' gemaakt. En in de zandbak mikt hij zijn bal keurig op de torens van andere kindjes.

Berispen maakt moe

Een hele voormiddag 'goed gedrag' vraagt dus om flink wat bijsturing van mama. Met veel toewijding probeer ik het leven voor hem waar nodig te ontmijnen. En hem tegelijk los te laten. Een vermoeiend spelletje als je het mij vraagt.