Zwangerschapstesten, ik heb er een haat-liefde verhouding mee

Vandaag is het exact twee jaar geleden dat ik de laatste keer positief testte. Ik zal allicht nooit meer een positieve test in handen hebben. Meestal vind ik dit helemaal oké, maar soms zou ik graag toch nog eens dat gevoel ervaren wanneer dat tweede streepje verschijnt op de test.

Zwangerschapstesten, ik heb er een haat-liefde verhouding mee. Ik deed er tientallen de laatste jaren en heb ongetwijfeld honderden euro’s uitgegeven aan staafjes waar ik op moest plassen. De minuten erna zijn zenuwslopend en werden vaak gevolgd door een gevoel van diepe teleurstelling. Maar drie keer had ik het geluk positief te testen, waarna ik de dagen erna bijna elke dag opnieuw testte om zeker te zijn dat het wel echt was. Tot de misselijkheid de bovenhand nam en ik vertrouwde dat ik effectief zwanger was en ik rond zes weken een kloppend hartje zag op de echo.

Ik heb namelijk zo wat de meest onbetrouwbare cyclus, dus toen we besloten dat we zwanger wilden worden, testte ik bijna wekelijks. Ik werd niet ongesteld en had dus steeds hoop op een zwangerschap. Na enkele maanden en een dertigtal negatieve zwangerschapstesten kwamen we er achter dat ik niet ongesteld werd omdat ik ook bijna nooit ovuleerde.

Een medisch traject werd opgestart en exact tien dagen na de eisprong begon ik te testen. Turen naar de test in de hoop een streepje te zien, de test uit elkaar prutsen om het duidelijker te zien tot de bloedtest veertien dagen na ovulatie bewees dat ik toch niet zwanger was. Tot die ene keer begin 2016 wanneer ik tien dagen na de eisprong een licht streepje kon waarnemen dat op dag elf een beetje donkerder werd en op dag twaalf nog een beetje donkerder.

Ik kocht meteen een digitale test (ik had al geleerd niet te starten met de dure digitale testen) die het ook bevestigde en de bloedtest op dag 14 bewees het helemaal: ik was eindelijk zwanger! Bij de volgende zwangerschapswens was ik iets minder obsessief, maar ik joeg er toch steeds een stevige voorraad testen door.

Ja, ik geef toe, dat testen was hier een obsessie. Ik ken vriendinnen die rustig konden afwachten en pas nadat ze enkele dagen overtijd aan het testen gingen. Ik bewonder hun geduld, want ik was een echt testmaniak!

 

Deze blog verscheen eerder op GezelligeChaos.