“Ik was twaalf weken zwanger, maar het hartje was al vier weken gestopt”
Voor Ines begon haar zwangerschap als een droom. Na de eerste echo leek alles perfect: het vruchtje zat goed, de afmetingen klopten en er was zelfs al een hartslag. Samen met haar partner vertelde ze het nieuws aan familie en vrienden. “We zaten echt in onze zwangerschapsbubbel,” vertelt ze. “Ik kocht zwangerschapskledij, begon babyspullen op te zoeken en fantaseerde over hoe ons kindje zou zijn.”
Vier weken later veranderde alles. Tijdens de controle-echo bleef de gynaecoloog opvallend lang stil. Daarna volgden de woorden die niemand wil horen: het vruchtje was al weken gestopt met groeien. “De grond zakte onder mijn voeten weg. Ik voelde me nog zwanger, mijn lichaam gaf alle signalen, maar tegelijk bleek alles al voorbij.”
Ze koos ervoor om het miskraam met medicatie op gang te brengen. “Het werd een heel eenzame nacht. Terwijl mijn partner sliep, bracht ik uren door op het toilet met hevige krampen en bloedverlies. Op dat moment miste ik mijn mama – haar armen, haar advies, haar troost – meer dan ooit.”
Wat volgde, was een periode van rouw met ups en downs. Soms voelde het alsof ze de situatie kon aanvaarden, op andere momenten kwam het verdriet onverwacht en overweldigend terug. “Het moeilijkste vond ik de vraag die telkens opnieuw in mijn hoofd opdook: wat heb ik verkeerd gedaan?”
Toch vond Ines steun bij haar omgeving. Vriendinnen die luisterden zonder advies te geven, familie die er gewoon was, kleine momenten van afleiding – ze maakten het verschil. “Ik heb mijn miskraam nooit verzwegen. Door erover te praten, merkte ik dat andere vrouwen hun verhaal ook durfden te delen. Dat hielp mij enorm.”
Vandaag kijkt ze anders naar zwangerschap dan vroeger. “Ik weet nu hoe broos het kan zijn. Maar ik weet ook hoe belangrijk het is dat we blijven praten over zwangerschapsverlies. Want niemand zou dat verdriet alleen mogen dragen.”
DOWNLOAD gratis: het e-book 'Mama’s vertellen – Als het misgaat in je prille zwangerschap'
We bundelden een aantal eerlijke verhalen van mama’s die een zwangerschapsverlies moesten doorstaan in een e-book. Voor wie nood heeft aan herkenning of (h)erkenning: je leest hoe anderen dit beleefden en wat het voor hen betekende.
Het is een uitnodiging om je te verdiepen in de impact van zwangerschapsverlies — én om steun te vinden in het besef dat je niet alleen bent.
Hoe? Klik op de knop hieronder en laat je gegevens na.
Meteen daarna (of maximaal enkele minuutjes later) ontvang je het gratis e-book.
Hopelijk vind je wat je zoekt in het boek!
