Over perfectionisme en een burn-out als mama

Ja, het gaat beter.
Ja, het lukt wel.
“Mama, wil je met me spelen?”
Ja, natuurlijk, en ik trek me recht.
Lach.
Glimlach.

Zwart.
Neen, natuurlijk gaat het niet.
Maar dit perfecte meisje blijft perfect.
Lieve dochter
Lieve mama
Lieve echtgenoot

Lach, glimlach, alles gaat prima.

Bam.
Zwart.
Neen, het gaat niet. Ik voel me dood vanbinnen. Gewoon verder doen. Het gaat wel. 
Of niet.

Pas nu, na verschillende jaren, is de duistere, zware wolk weg. Pas nu kan ik weer vrij ademen. 
In en uit. 
In en uit. 
Adem. 
Vrij.

Tranen van geluk.
Lach.
Glimlach.

“Mama, wat ben je leuk geworden.”

Geef.
Jezelf.
Zorg.
En.
Tijd.

Laura De Ryck